Jaja jullie zien het goed! Deze keer is de Nederlandse titel dezelfde als de Engelse!
Vandaag heb ik het Yamasa Institute voor het eerst echt bezocht. Ik moest om 9 uur aanwezig zijn voor een test waarmee ze je gaan indelen. Deze was mondeling en schriftelijk. De schriftelijke test ging prak. Ik kon alles wel lezen maar wist alleen niet wat het betekende, daar had ik dus nog niks aan. De mondelinge test was vast en zeker ook onder gemiddeld maar ik was toch redelijk verbaasd over hoeveel ik al begreep en hoeveel vragen ik al kon antwoorden!
Van de 16 nieuwe leerlingen die er vandaag waren, waren er 10 Chinees/ Taiwanees. WOW!
Met één van de andere nieuwe leerlingen, een meisje uit Tsjechië, ben ik naar de supermarkt vlakbij gegaan om lunch te eten. Het uitzoeken daarvan was nog een heel avontuur. Hoe weet je namelijk als buitenlander die geen kanji kan lezen of er vis in zit? Ik kan je vertellen: niet!
Een beetje pech had ik wel. Het meisje dat met mij meeliep (of ik met haar... Whatever) was zoooo stil! Iets uit jezelf zeggen? Neejoh! Ah my! Na de lunch had ik samen met mijn 6 mede-Engels sprekende nieuwe leerlingen een rondleiding door Yamasa en uitleg over Yamasa, de lessen en het 'hoe, wat, waar'.
Naast mijn Tsjechische vriendin heb ik nog een Roemeen, Engelsman, twee Amerikanen en een Noorwegenaar in de klas. De Engelsman is al wat ouder maar wel aardig. Het Amerikaanse meisje praat zo zwaar met accent dat ze niet te verstaan is, gelukkig de Amerikaanse jongen wel. En hij is nog aardig ook! Dit geldt eigenlijk ook voor de Noorwegenaar en wat de Roemeen betreft. "Hij kwam, zag en verliet."
Morgen krijg ik te weten in welke klas ik ben ingedeeld, toch wel spannend! Al moet ik zeggen dat ik op dit moment alleen maar moeheid voel. Vannacht werd ik weer wakker om twee uur en de rest van de nacht heb ik niet meer geslapen! Nuja dan maar hopen dat ik nu goed door kan slapen!
Wat vind ik verder nog van Japan....
Ik ben er heilig van overtuigd dat ze bij de sollicitatie gesprekken voor vrouwen deze ook testen op stemhoogte. Hemeltje lief, hoger kan denk ik niet.
Het ge-'masu' om mij heen begint ook te wennen. 'Masu' is iets dat achter veel dingen staat om het beleed te maken dus je hoort het overal. Meestal niet eens helemaal volledig maar ook gewoon als 'mompel mompel'MAASSSSU!
Oh het is hier warm. Ik besef nu dat het gister een coole dag was. Vandaag scheen de zon en he was heeeeeet!!!!
Japanners zijn wel echt heel erg vriendelijk. Ze willen je altijd helpen, lachen altijd naar je, etc etc.... en ik doe vrolijk mee! ^0^ Inmiddels hoor je van mij al telkens bijna net zo veel ge-'masu!!' en 'Eeeeeh!'.
Eigenlijk had ik nog meer willen schrijven maar ik val echt ter plekke in slaap. Ik kan me ook niet erg concentreren op het typen daardoor! Hopelijk slaap ik vannach goed, dan horen jullie morgen meer van me!!!!
Liefs,
Darcy
PS: Het spijt me voor het tekort aan vliegtuigen in eerdere berichten. Mijn mams heeft deze fout gelukkig op tijd gemerkt en ik zal het deze keer niet over een jetlack maar over een jetlag hebben!!!g
Het spijt mij voor het tekort aan vliegtuigeb
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten