Het begint allemaal al bij de voordeur. Misschien ligt het aan Okazaki, misschien is het zo in heel Japan maar hier hebben mensen de gewoonte om met net wel te zachte banden te fietsen. Je ziet het overal, zelfs fietsen die niet gebruikt worden zijn iets doorgezakt. Het gevolg is dat je bij ieder klein hobbeltje dus lekker op en neer stuitert. En die hobbeltjes kom je nog wel eens tegen. Japanners fietsen namelijk op de stoep! Dus iedere keer met oversteken is dat stoep af – stoep op. Nou hebben ze geen stoeprandjes zoals bij ons maar het is ook niet zo dat je het helemaal niet voelt!
Dan heb je ook nog het grote probleem van links rijden. Nou is links rijden opzich niet zo’n probleem. Beetje jammer is dat Japanners niet continu links rijden. Ze fietsen de ene keer rechts, de andere keer links, halen de ene keer rechts in, de andere keer links, etc. Het wordt dus moeilijk als er een tegenligger aankomt. Ga je dan naar rechts of naar links? Tot nu toe heb ik hier nog geen logica in kunnen ontdekken! Het is dus vooral goed kijken naar je tegenligger en hopen dat deze de andere kant op gaat dan jij. Hebben we het over éen ding nog niet gehad. Namelijk; hoe vind ik de weg? Opzich is de weg zelf helemaal niet zo moeilijk. Links, links, een groot stuk recht door, links, rechts. Het probleem is ook niet dat alles op elkaar lijkt of dat de wegen te veel kronkelen. Het probleem is dat er zoveel verschillende dingen zijn! Er staan zoveel reclame borden, gebouwen met tekst en restaurants langs de weg dat ik gewoon niet meer weet bij welke ik nou links moet gaan! Gelukkig ben ik nog niet verdwaald (al moest ik op de terugweg twee keer een stukje terugrijden).
Overigens, de man die ons gister rondleidde vertelde dat qua verkeer betreft het gebied waar ik nu zit het onveiligste is in heel Japan. Nou ik kan jullie vertellen, in vergelijking met Utrecht valt het hartstikke mee! ^_^
Dus hoe was de dag verder, naast het fietsen? Druk!
De eerste echte schooldag was vandaag. Het is enorm leuk! Ik geniet erg van de lessen, de klas is gezellig (al verstaan7 van de 10 geen Engels) en het is echt enorm leerzaam! He-le-maal top! Zo is school helemaal niet erg! Ik heb echter wel al een berg huiswerk >_>”
Dat ga ik zo dus even maken! Onderaan het bericht vinden jullie weer foto’s!
Overigens deden die van vorige keer het goed? Bij mij op de computer niet maar ik hoorde van papa dat ze wel goed waren… Dus ik hoop dat iedereen ze kan zien!!
Veel liefs!
I do think cycling is worth it’s own title. I’ll explain why!
It starts at the front door. People have this habbit to cycle on soft wheels. You see it everywhere. So everytime there is a bumb on the road I pretty much fly up and down. And there are many bumbs!! Japanese people cycle on the footpath so every time you cross a road I have to get off the footpath and on it. You do feel that! O.0
Then there also is the problem of driving on the left side of the road. On itself that’s not a problem, the problem is that Japanese do not always drive left. Sometimes they cycle left, sometimes right, sometimes they pass you on the left side, sometimes on the right. I cannot find any logic in it! We didn’t spoke about one thing yet. How do I find the way? The road to Yamasa isn’t really difficult. Left, left, straight for quite some time, left, right. Problem is there are so many things next to the road! So many buildings with tekst on it that I just forget where to turn left! Luckily I didn’t get lost yet (though I had to cycle back two times today).
So how was the rest of the day, except from the cycling? Bussy!
Today was my first day in school. I really like it. I enjoy the lessons much, my class is nice (though 7 out of 10 do not speek English) and I learn a lot! Totally amazing! Unfortunately I do have a lot of homework already >_>”
So I’ll start with it in a few minutes! And I got some pictures for you!
Much love!!!
Mijn klas My class
Het lokaal Classroom
Mijn rooster My timetable
Hoi Marissa,
BeantwoordenVerwijderenZo te lezen begin je al aardig je draai te vinden. Compliment voor je schrijfwijze, heb je er wel eens aan gedacht om een boek te schrijven?
Aan deze kant van de wereld loopt het ook lekker door. Stan mag 18 juli afzwemmen, voor B, en zowel Stan als Amber zijn gaan over. Brigitte werkt gewoon door net als ikzelf trouwens. Ook hier is het tropisch warm en ligt het hele gezin in het zwembad omdat het daarbuiten effe te is.
Groeten en succes André.