vrijdag 30 juli 2010

Turbo bloggen! / Turbo writing!

Goed vandaag ga ik een turbo blog schrijven (volgens mij zeg ik dat altijd) want het is laat! Erg laat!
Vandaag een half dagje school, twee nieuwe mensen in de klas. Een Canadeze meisje en een Engelse jongen. Beide aardig!
Patrick had vandaag een dag vrij genomen omdat hij gisteravond ‘iets’ te veel gedronken had maar ik had erg veel plezier met Mike!
Na school heb ik geluncht met Nita, het nieuwe Canadese meisje. Vervolgens ben ik langs Coldstone (de ijswinkel) gegaan want dat had ik Mika beloofd. In deze winkel (ik heb het al eerder gezegd maar voor de mensen die het vergeten zijn) zingen ze onder het ijsmaken en Mika ging voor mij een liedje zingen! ^_^ Ik blij!
Verder heb ik mij vandaag voorbereid op morgen, dan ga ik naar Osaka!!!!

En nu ga ik slapen want het is over 12e!

Tot ziens!

Ok, today will be turbo writing (don’t I say that every time?) because it’s late already! Really late!
Today only a short day at school, two new people in our class. A Canadian girl and an English boy. Both are kind!
Patrick took a day of today because he drank a ‘bit’ too much yesterday evening but I had a lot of fun together with Mike!
After school I had lunch with Nita, the Canadian girl. After that I went to Coldstone (the ice cream shop) since I’d promised it to Mika. In this shop (I told so before but for those who forgot) they sing while making ice creams and Mika sang a song for me! ^_^ I was flattered!
The rest of the day I’ve been preparing for tomorrow, I’ll go to Osaka!!!!

And now I’ll go to bed since it’s been 12 o’ clock!

Bye!

donderdag 29 juli 2010

Konnichi wa!!!

Zo vandaag was me toch een potje leuk! Het begon s’ ochtends al! Het regende pijpenstelen, ik ging lopend naar school en na 10 minuten brak mijn paraplu. Ik kwam dus zeiknat op school aan. Op het moment dat ik de klas in wil lopen zie ik vanaf de andere kant Patrick aankomen, ook doorweekt. We kijken elkaar aan, barsten in lachen uit, lopen de klas in en vervolgens barst de klas in lachen uit. Ja we zagen er uit als verzopen mensen!
Op school gingen we telefoon gesprekken oefenen en vervolgens… moesten we de Japanse VVV bellen om het nummer van een bepaalde plek te vragen! Vervolgens moesten we deze plek bellen en vragen van hoe laat to hoe laat ze open waren en wanneer ze gesloten waren.
De klas was verdeeld in twee teams en de opdracht was om zo snel mogelijk alle informatie te verzamelen. Eenmaal aan de telefoon was het voor mij net alsof ik weer op mijn werk zat! Een eitje dus, ook al was het Japans! Ons team was dan ook de overduidelijke winnaar!!
Vervolgens moesten we een interview in het Japans doen voor de ‘tv’. Ons team werd verdeeld in twee delen en het ene deel interviewde het andere deel. Dit was echt hilarisch. Mike en ik waren presentatoren en we begonnen al met ‘ok, we gaan nu NIET lachen.’ Waarop Mike antwoord; ‘hoe gaan we dat in hemelsnaam doen?!’
Het lukte ons ook niet! We lachen helemaal plat. Zowel Mike als ik hebben teveel Japanse tv gekeken en we hebben de manier van presenteren dan ook perfect geïmiteerd (zo onze leerkracht). Het was gewoon hilarisch! Als het goed is krijg ik binnenkort het filmpje en kan ik het op You Tube zetten.
Na schooltijd had ik een afspraak met het meisje dat werkt bij de ijswinkel waar ik heen ging. Het was heel erg gezellig. We hebben samen koffie gedronken, gewinkeld, purikura gemaakt en een boel gekletst.
Overigens hebben we bijna alleen maar in het Japans gepraat met af en toe een Engels woord erdoor heen gegooid en veel gebruik gemaakt van een woordenboek.

Voor het avondeten ben ik naar een sushibar geweest! Dat was een hele ervaring opzich! Het is moeilijk om in tekst te omschrijven dus dat zal ik uitgebreid doen als ik weer terug ben in Nederland maar neem maar van mij aan; het was leuk!!!

Overigens heb ik de uitslag van de toets terug! Ben weer geslaagd. Mondeling: 56 van de 60 punten, een score van 93% (dus een 9.3) en voor het schriftelijk had ik 37 van de 40 punten, dat is ook een score van 93%!

Goed dat was het weer voor vandaag, onderaan staat weer een foto! Ik ben pitten!!

Cheers!!

PS: Ik maak uit de reacties op dat mijn blog ondanks de lengte makkelijk leest en daar ben ik blij om!

Wow, today was fun! It started this morning! It was raining cats and dogs, I walkd to school and after 10 minutes my umbrella broke. I arrived disturbingly wet at school. At the moment I wanted to walk into the classroom Patrick arrived, also totally wet. We look at each other, burst into laughter, walk into the class and the class bursts into laughter. Yes, we promoted the wet look!
At school we practised calling on the phone and then… we had to call the Japanese information centre to ask the number of a certain place! Then we had to call this place and ask them at what time they opened and what time they closed and what days they were closed.
Our class was split up in two teams and the assignment was to gather all information as fast as possible. Once I was calling it was a piece of cake to me, even in Japanese! It felt like being back at work! Our team won this!! ^_^
Next we had to do in interview in Japanese for the ‘tv’. Our team was split up in two parts and one part had to interview the other. It was terribly funny. Mike and were the hosts and we started with ‘ok we’re going to do this without laughing’. To which Mike answered ‘how the hell are we going to do that?!’
We failed. We died of laughter! Both Mike and I have watched to much Japanese TV and we copied their way of acting perfectly (according to our teacher). It was so funny! If everything goes well I’ll have the video of it soon!
After school I had an appointment with the girl from the ice cream shop! It was very nice! We drank some coffee, shopped, made purikura and talked a lot!
We talked almost only in Japanese with only a few English words here and there and much use of a dictionary.

For dinner I went to a sushi restaurant! It was quite an experience! It’s difficult to explain what it was like but you can take if from me when I say it was quite special!!!

By the way, I received the results of the test! I passed again. Oral: 56 out of 60 points, a score of 93%. For the writing part I scored 37 out of 40 points which is also a score of 93%!

Well, that was it for today! I’m off to bed!!

Cheers!!

Ik en Mika! I and Mika!

woensdag 28 juli 2010

Karaoke!

Goed voor ik aan deze blog begin herhaal ik even iets uit mijn allereerste blog!
Internet is NIET privé, iedereen kan zien wat er geplaatst wordt. Ook mensen waarvan je dat niet wil. Let er dus op dat je niet je eigen volledige naam en niet mijn voornaam of achternaam gebruikt.
Houd a.u.b. rekening met de beperkingen van internet!!!

Overigens wil ik uiteraar wel even op de reacties reageren:

Bedankt ten eerste voor de lieve reactie. De spreektaal in de klas is Japans en Engels. Als we het een niet begrepen gaan we over op het andere. Groeten terug naar Ede.

En even op de reactie van Naja ^_~ : We gaan thuis op de bank kijken want ik ga de DVD kopen! :P Ik vind de Nederlandse versie niet mooi (heb ik allang opgezocht op internet :P).

Goed hoe was mijn dag verder! Goed! Druk weer!
Volgens mij was mijn blog van gister nogal chaotisch, ik was nogal moe en deed te veel dingen tegelijk. Vandaag ben ik ook moe maar doe ik maar twee dingen tegelijk, dus het moet wat overzichtelijker zijn!

Op school was het vandaag weer erg gezellig. Wel een enorm zware dag. Ieder uur kregen we iets nieuws, nou is dat niet vreemd. We kregen nu alleen ieder uur iets nieuws dat ook moeilijk was. Werkwoorden is zelfstandig naamwoorden veranderen. Drie vormen van de gebiedende wijs waarbij éen letter het verschil maakt tussen beleefd of onbeleefd. Een vraag stellen waarmee je ondertussen iemand je hulp aanbied… Het was absoluut niet makkelijk!
’s Middags hadden we weer een toets. Volgens mij heb ik het wel ok gedaan. Het mondeling ging volgens mijn leerkracht weer totemi ii (erg goed) dus daar maak ik me weinig zorgen over.
Na school ben ik naar een karaoke bar gegaan samen met Lia. Dat was me toch een potje leuk! Zij heeft echt geen schaamte wat vals zingen betreft dus ik vond het ook niet heel erg moeilijk om te zingen, ook al zong ik niet altijd zuiver. We hebben de middag afgesloten met een duet van het nummer ‘I want it that way’ van The Backstreetboys. Verschrikkelijk fout nummer maar wel gezellig!

Verder huiswerk gemaakt en nu ben ik mijn blog aan het schrijven. Ik heb dus niet heel erg veel gedaan en dat is wel zo lekker!

Ga nu lekker verder mijn, op dit moment favoriete, musical bekijken.

Voor de mensen die bij mijn vorige blog dachten ‘bekijk het ik ga geen Japanse filmpjes kijken’, ik blijf die filmpjes net zo lang plaatsen tot ik zeker weet dat iedereen ze helemaal mee kan zingen! Haha!
http://www.youtube.com/watch?v=zihh92EfBdY

Liefs!

Today was another nice day. I had a lot of fun at school! It was also a hard day though. Every hour we learned something new, that on itself isn’t a strange thing. However today we learned something new which was also very difficult. Changing verbs in nouns. Three different kinds of the imperative mood and one different letter makes the difference between polite and unpolite. Asking a questions which actually means you are offering to help someone… It was terribly difficult.
In the afternoon we had another test. I think I did ok. The oral part went totemo ii (very good) again according to my teacher so I don’t really worry about that.
After school I went to a karaoke bar together with Lia. It was fun! She really has no shame and sings as false as she can without being embarrassed so it wasn’t hard for me to overcome my stagefright! We finished the afternoon with a duet on the song ‘I want it that way’ from the Backstreetboys. Terribly wrond but terribly funny!

I did my homework, showered and now I’m writing my blog. I didn’t do much today but I don’t mind at all!

Now I’ll continue to watch my, at the moment, favourite musical

For those who haven’t seen it yet, this part is subtitles! I just love it!
http://www.youtube.com/watch?v=zihh92EfBdY

Love!

dinsdag 27 juli 2010

En het is weer druk!

I'm sorry I really couldn't bring myself to translate! Maybe tomorrow!

En hebben jullie me gemist? Ik weet het, het duurde weer even!
Wat heb ik allemaal gedaan? Hebben jullie vrijdag nog meegemaakt? *zoekt even op de blog*
Ja die hebben jullie nog meegemaakt. Goed, dan beginnen we bij zaterdag. Zaterdag heb ik gewinkeld samen met Heiso, een (inmiddels ex-)klasgenoot. Het was erg gezellig en ik heb ook lekker veel gekocht. Zoveel dat ik geen geld meer over had om de schoenen die ook nog wilde te kopen! En het pin automaat was al gesloten! Ik heb dus in mijn beste Japans gevraagd of ze de schoenen tot maandag vast wilden houden zodat ik ze dan zou kunnen kopen na het pinnen. Dat was geen probleem!
Zondag ben ik ’s ochtends met okaasan en Lia naar een zwembad gegaan. Dat was echt heerlijk met het warme weer! Het was erg gezellig en ik had duidelijk sjans met een van de jongens die er werkte. Iedere keer als wij langskwamen begon hij heel ‘subtiel’ te glimlachen naar me en typisch flirtgedrag te vertonen. Nou vond ik dat helemaal niet erg want het was absoluut geen lelijke jongen! Daarnaast was het groot vermaakt voor ons om te zien hoe hij zich probeerde uit te sloven!
Toen we het zwembad verlieten was hij toevallig ook net op hetzelfde moment bij de uitgang, we hebben er hartelijk om gelachen.
’s Middags hebben we even een middagdutje gedaan om ’s avonds met het hele gezin vuurwerk te gaan kijken. Iedereen ging gekleed in traditionele kleding, was erg leuk!!! Ik heb nog nooit zulk mooi vuurwerk gezien. Het was een goed besteedde avond!!! ^_^
Maandag school. Daarna mijn schoenen opgehaald en (ik kon het niet laten) een paar CDs gekocht. Verder hard gestudeerd en tot mijn grote vreugde weer met mams en pap kunnen praten.

Vandaag heb ik enorm veel lol gehad met een stel klasgenoten. De leerkracht vroeg wat Patrick in het weekend gekocht had (we oefenden verleden tijden) en Patrick wil ‘showergel’ zeggen. Het verjapaniseren van Engelse worden is echter nogal moeilijk en in plaats van ‘showergel’ zei hij ‘showergirl’. We hebben er erg om gelachen, zeker omdat het ook even duurde voor hij het zelf door had!
Na school hadden we een mini-feestje. Je kon een yukata meebrengen of lenen en daarin gingen we lekker met zijn allen poseren en foto’s maken. Ik denk dat we dat wel een uur gedaan hebben! Het was erg gezellig!
Verder heb ik vandaag weer hard geleerd want morgen heb ik weer een toets. En deze keer is het echt moeilijk!!! O.0

Goed dat was het weer voor vandaag! Foto’s en videos staan onderaan!

Veel liefs,
Darcy Maris.

Goed even buiten alles om nog een PSje! Ik weet dat ik sommige mensen hier al mee doodgegooid heb (en dan kijk ik vooral eén persoon aan) .
Maar mochten jullie geïnteresseerd zijn in wat ik doe in mijn vrije tijd naast het tv kijken met host-family, dan kijk ik de musical Elisabeth.
Ik heb het origineel gekeken en de Takarazuka versie nou al drie keer gezien! Ik baal dat ‘ie niet meer draait nu ik hier ben! Schitterende musical!
In ieder geval; het volgende nummer is echt geweldig! De dood probeert de kroonprins die het leven niet meer ziet zitten in opstand te brengen. De muziek, dans, alles is geweldig!!!
http://www.youtube.com/watch?v=vdHLRxFmB5I (voor de mensen die niet weten hoe je deze link moet openen: je kopieëert hem en plakt hem bovenin het tekstbalkje).
Onderaan bij de video informatie staat een Engelse vertaling van de gezongen tekst!
Overigens is dit niet mijn favoriete versie van dit nummer, de 2009 versie is beter maar die heeft geen Engelse tekst erbij.

Mocht je dit nou leuk vinden, dan is het volgende nummer ook geniaal:

Het gaat over de melk die op is. Deze video is ondertiteld! Dit filmpjes is overigens wel van de 2009 versie!
http://www.youtube.com/watch?v=zihh92EfBdY

Mama wij gaan samen Elisabeth kijken! Het maakt me niet uit dat het compleet in het Japans is, ik vind dat je ‘m moet zien. De muziek, dans, mimiek en zang is gewoon zo enorm mooi! Ik lees je wel in! :P Of je nou wil of niet! :P


De volgende videos zijn allemaal (korte) videos van het vuurwerk! Overigens, als je iemand op de achtergrond hoort schreeuwen; dit keer was ik het niet! Of in ieder geval niet de hele tijd! Die Japanners vertellen elkaar non-stop hoe mooi het wel niet is!
http://www.youtube.com/watch?v=mYN8OqbvRnY
(deze is erg mooi:)
http://www.youtube.com/watch?v=RUX7QtJ44I8
http://www.youtube.com/watch?v=ev-V50Hj2IE
(vuurwerk over water)
http://www.youtube.com/watch?v=fzWaXEpqS_E
http://www.youtube.com/watch?v=YfbUCem_oVw
Mount Fuji in vuurwerk
http://www.youtube.com/watch?v=SKQmvSHOXYU



Ik zondag avond


Een boel wstudenten


Patrick (Noorwegen), ik, Mike (Amerika). En nee ik ben niet klein! :P


Ik en Iwase sensei


Chuu (uit Taiwan, je spreekt haar naam uit als Sjuu) en ik


Diana (uit Amerika), ik en plakksel


Ik en honya honya sensei (leerkracht)

vrijdag 23 juli 2010

Random

Dit bericht levert geen nuttige bijdrage aan mijn blog maar
GACKT GAAT EEN NIEUWE SINGLE UITGEVEN!
De reclame was net op TV en ik stond vrolijk meedansend/zingend in de woonkamer (tot groot vermaakt van mijn host family). YAY! ^_^

This message doesn't make any sense at all but
GACKT'S GOING TO RELEASE A NEW SINGLE!
The commercial was just on TV and I happily danced and sang along (in the middle of the living room, which entertaint my host-family quite much). YAY! ^_^

Relax!

Vandaag was redelijk relaxed! Maar een half dagje school omdat het vrijdag was. Daarna ben ik even naar Aeon Mall gegaan en heb een ge-wel-di-ge tas gekocht. Daarna naar huis en naar een Japanse soap gekeken. Toen Lia thuiskwam zijn we weer vertrokken naar Aeon Mall. Ik wilde een yukata kopen. Ik heb echt een schitterende yukata gekocht en ben er helemaal blij mee! Okaasan, Lia en ik hebben ook nog purikura gemaakt, een apart soort foto’s (zie onderaan het bericht). Verder heb ik lekker niks gedaan!
Op dit moment zit ik een net nieuw uitgekomen anime te kijken, heerlijk!!!

Oftwel, ik ben er weer vandoor! Vandaag een lekker kort bericht ^_~

Cheers!!
Darcy Maris

PS: Ik heb even de score van mijn mondeling nagevraagd. 38 van de 40 punten! Dat is een score van 95% en dus een 9.5. ^_^
PPS: Ik werd vandaag door mijn host family ‘honto nihon jin’ genoemd. Oftwel, echt een Japanner. Jullie hebben me heel wat af te leren als ik terugkom! Haha!


Today was pretty relaxed! Only half day to school because it was Friday. After that I went to Aeon Mall to shop a bit and bought an a-ma-zing bag. I went home and watched a Japanese soap. When Lia came home we left for Aeon Mall again. I wanted to buy a yukata. I really bought a beautiful yukata and I’m so happy with it! Okaasan, Lia and I also made purikura, a kind of picture (see below). The rest of the day I did totally nothing!
At the moment I’m watching a new anime, lovely!!!

So I’m off again! Today was a nice short message ^_~

Cheers!!
Darcy Maris

PS: I checked the score of my oral test. I scored 38 points out of 40! It’s a score of 95% ^_^
PPS: Today my host family called me ‘honto nihon jin’. Meaning; a real Japanese person. My behaviour will be strange when I return to Holland xD



PURIKURA!!!!










donderdag 22 juli 2010

Ik heb het weer druk / I'm always bussy

Hi!!!

Vandaag een korte update want het is weer laat en ik moet nog huiswerk maken (nee, niks zeggen over planning).
Ik kreeg vandaag de test terug. Mondeling was enorm goed (maar ben vergeten de precieze score te vragen) en schriftelijk was ook geweldig. Van de 40 punten had ik er 39!!! Dat is een score van 98% en in Nederlandse cijfers dus een 9.8! Ik ben duidelijk weer geslaagd!
Verder heb ik vandaag veel gelachen met mijn klasgenoten. We hebben een lerares die tijdens de uitleg de hele tijd ‘honya honya’ zegt. Ge-wel-dig! Als je bijvoorbeeld de zin : watashi wa supa he ikimasu (ik ga naar de supermarkt) hebt dan kunnen ‘watashi’ en ‘supa’ vervangen worden door andere woorden (jij gaat naar de supermarkt, hij gaat naar de supermarkt, etc). Onze lerares schrijft het dan op als ‘~~ wa ~~ he ikimasu’ en ~~ spreekt ze uit als honya honya. Uiteindelijk heeft ze de naam ‘honya honya sensei’ (sensei = leerkracht) gekregen en heel de klas ligt plat op het moment dat er ‘honya honya’ gezegd wordt.
De volgende lachbui kwam tijdens de lunch. Ik ging lunchen in een lokale noedel bar en je wordt geacht te slurpen. Dat deden ik en medestudenten dus braaf. Eén jongen kreunde echter onder her slurpen (de noedels waren ook erg lekker!) en daar heb ik met een andere student zo om gelachen. De tranen stroomden over onze wangen. Schitterend was dat!
Na school ben ik met klasgenoot Momoko nog even naar Aeon Mall geweest omdat ze sportkleding nodig had en ik het leuk vond om mee te gaan. Was erg gezellig!!

Een druk dagje dus weer! Nu weer lekker pitten!

Welterusten!
Darcy Maris

PS: Even over het weer: het is hier op het moment dat ik naar school ga al 34 graden en rond 3 uur is de temperatuur gestegen tot 37,8 graden. Heerlijk!
PPS: Op dit moment word ik helemaal platgegooid met de volgende muziek:
http://www.youtube.com/watch?v=kAt6MojNIyM
Het nummer is van Koda Kumi, een bekende zangeres, en staat op dit moment op nummer 3 in de Japanse top 40. Je hoort het overal en ik kan het gewoon nu al helemaal meezingen.
Hieronder de tekst van het refrein (erg moeilijk) en jullie zien; Japanse videoclips zijn niet anders dan de onze!
I touch your booty booty
Baby one way gotta party
Himatsu bushi winasa
Say that lick my lollipop


I touch your booty booty
Baby one way gotta party
Abuna ii wa doko ni
Demasa lick my lollipop
Heerlijk dat Engels erdoorheen!


Hi!!!

Today a short update for it is late and I still have some homework to do (and no word about my planning!).
Today I received the score of my test. My oral one was very good (but I forgot to ask the score ^^”) and my writing test was amazing. Of the 40 points I got 39!!! It’s a score of 98%! I clearly passed again!
The rest of the day was a funny day. I laughed a lot with my classmates. We got a teacher who during her lessons says ‘honya honya’ a lot. It’s a-ma-zing! For example when you got the sentence: watashi wa supa he ikimasu (I go to the supermarket) then watashi and supa can be replaced by other words (he goes to the supermarket, etc). Our teacher writes it down as ~~ wa ~~ he ikimasu and ~~ she pronounces as ‘honya hona’. In the end she got the nickname ‘honya honya sensei’ and the whole class dies of laughing when someone says honya honya.
The next funny moment came during lunch. We ate in the local noodle restaurant and you are supposed to slurp whole eating. So I and the other students followed those instructions. One boy however moaned while slurping (yes, the noodles were good) and I and another student just died. We cried so hard because of laughing! It was amazing!
After school I went to Aeon Mall with my classmate Momoko because she needed sport clothing and I just liked to go with her. It was very nice!!!

So another bussy day! And now I can finally sleep!

Goodnight!
Darcy Maris

PS: About the weather: at the moment I go to school it’s 34 degrees Celsius and around 3 o’ clock it’s around 37.8 degrees. Lovely!
PPS: At the moment I hear the following song everywhere:
http://www.youtube.com/watch?v=kAt6MojNIyM
The song is from Koda Kumi, a famous singer in Japan, and at the moment is number 3 in the carts. You hear this song everywhere and I’m already able to sing along.
These are the lyrics of the chorus (very difficult) and as you can see; Japanese PVs are no different from ours!
I touch your booty booty
Baby one way gotta party
Himatsu bushi winasa
Say that lick my lollipop


I touch your booty booty
Baby one way gotta party
Abuna ii wa doko ni
Demasa lick my lollipop
Lovely, Japanese mixed with English.

woensdag 21 juli 2010

Veel! / Much!

De blog is bijgewerkt en helemaal af (met foto's). Mijn excuses voor grammaticale fouten en spellingfouten, Japans is echt slecht voor mijn Nederlands en Engels!
The blog is completely updated. My apologies for grammar and spelling mistakes, Japanese is terrible for my Dutch and English!


Helleu,

Long time no see!
En weer een boel te vertellen. Laat ik beginnen waar ik gebleven was; dit weekend.
Dit weekend zou ik met Haruka en haar moeder naar de hot springs (heet water bronnen voor de niet-Engelsen onder ons) gaan. Ik ontmoette haar om half 10 op het station in Nagoya.
Okaasan drukte me op het hart voorzichtig te zijn en legde me wel 20 keer de plattegrond uit omdat Nagoya station zo groot was maar eigenlijk was het niet erger dan Utrecht Centraal.
Na een zeer vreugdevolle hereniging ging ik met Haruka op zoek naar onze volgende trein. Haar moeder en broertje (die onverwachts ook meeging) waren rechtstreeks gegaan en alleen Haruka kwam mij oppikken. Ik dacht dat we naar de hot springs in Nagoya zouden gaan maar ik had het mis. We gingen naar Hida; 2 uur treinen en 1 uur met de bus.
Daar gingen we een traditioneel Japans hotel in waar ik Haruka’s moeder en broertje ontmoette. Beide waren erg aardig. Haruka’s moeder sprak toch wel een aardig woordje Engels, haar broertje niet maar was toch wel een aardige jongen.
Het hotel zelf was echt geweldig. Overal lagen tatami matten, waren lage tafeltjes en liepen mensen rond in kimono en yukata.
De hot springs hoorden bij het hotel, vanaf onze kamer (Haruka en ik deelde een kamer en haar moeder en broertje eén) een verdieping omlaag en je was er.
De hot springs zelf zijn echte het ultieme middel om mee te relaxen! Eerst kom je in een koude kamer waar je je uitkleed (ja het gaat echt helemaal naakt) en je spullen neerlegt. Alleen je ‘face towel’ (gezicht handdoek, in het Japans fe-su ta-o-e-ru) neem je mee naar binnen. Binnen stap je praktisch een sauna in. Je mag de hot springs echter nog niet in. Eerst wordt er gedouched. Dit doe je al zittend op een houten krukje (was erg leuk, al die naakte blubberbillen kijken!) en dan pas mag je de hot spring in.
In het hotel waar wij zaten hadden ze een binnen hot spring met bubbelbad stuk en een buiten hot spring. Wij zijn vooral in de buiten hot spring geweest. Heerlijk was dat! Zeker ’s avonds! Hida is een bergachtig gebied, ’s avonds is de berglucht erg fris en het contrast met het water is dan geweldig! Ik denk dat we vanaf 4 tot 7 en vanaf 9 tot 11 in het water hebben gelegen.
De face towel die je meeneemt vouw je op en leg je op je hoofd (dit gaf mij de aanleiding om de face towel ‘head towel’ te gaan noemen). Je gebruikt ‘m af en toe om je gezicht mee af te deppen als het te warm wordt.
Naast de hot springs was er een sauna die we ook even geprobeerd hebben (inclusief het springen in het koude water en vervolgens de sprint naar het warme bad).
Als je klaar bent met alles, ga je eerst douchen en keer je vervolgens terug naar de koude kamer om je daar af te drogen en aan te kleden. Na het ‘badderen’ deden wij een yukata aan, dat is wel zo makkelijk en het zit lekkerder.
Overigens; even om de volwassenen onder ons (nee, ik reken mezelf duidelijk niet tot volwassene :P ) gerust te stellen: mannen en vrouwen baden zijn gescheiden. Ik kreeg het voor elkaar om bijna de mannen kleedkamer in te lopen (er stond geen bordje in het Engels bij!!) maar het is buiten dat dus heel erg degelijk :P
Ons diner en ontbijt in het hotel was overigens allemaal traditioneel Japans eten aan lage tafels. Was erg leuk om een keer te doen en (bijna) alles was ook erg lekker!

Zondag ben ik om kwartvoor 6 opgestaan(!) om voor het ontbijt nog even de hot spring in te kunnen duiken. Om 8 uur vertrokken we uit het hotel en zijn we gaan hiken in kamikochi, een bekend Japans natuurgebied. Dat was echt schitterend. De natuur daar is echt enorm mooi!!
Uiteraard hebben we een kijkje genomen bij de Kappa brug. Kappa is het Japanse monster van Loch Ness en het gerucht gaat dat bij Kappa brug Kappa’s leven. Helaas heb ik ze niet kunnen zien!
Verder heb ik die dag veel in de trein en bus gezeten.
Het was een erg gezellig weekend met Haruka. Het was enorm leuk om elkaar weer te zien en we hadden elkaar enorm veel te vertellen. Haar familie was erg leuk om mee op te trekken en al met al heb ik dus een enorm leuk weekend gehad!

En toen kwam maandag. Tsja… Maandag… De tijd ging niet snel genoeg en toen opeens te snel.
Na een veel te lange schooldag had ik 3 kwartier om mij om te kleden, make-up te doen, met mamsje te skypen en gezien alles tegelijk probeerde te doen ging dat natuurlijk hartstikke goed.
Ik kreeg het voor elkaar om toch nog op tijd klaar te zijn en was om 4 uur op het station (de trein ging 16:12). Nou had ik met aanhangsel afgesproken om 4 uur maar zij was er niet. Ik pissig, eerst ga je ongevraagd mee en vervolgens ook nog eens te laat. En dat nog wel in Japan! Het land van op tijd zijn!
Ze kwam uiteindelijk helemaal niet opdagen en toen ben ik gewoon lekker in mijn eentje gegaan. Dat was makkelijker gedaan dan gedacht (mooi nieuw spreekwoord, niet?). Ik heb af en toe (in 100% Japans!) wat hulp gevraagd maar verder ging alles top! In de metro werd ik aangesproken door een oude vrouw die het helemaal geweldig vond dat ik wat afwist van Japanse gebruiken en taal (ik zei sorry omdat ik tegen haar aanstootte ^^”) en aan het eind van ons gesprek bleek ze zelfs een woordje Engels te spreken.
So far so good, het enige probleem was het vinden van het concert gebouw. Uiteindelijk bleek die op de 8e verdieping van een winkelcentrum te zitten. Juist ja… Daar denk ik ook meteen aan…
Anyways, binnen was het vol met gothic lolita’s en knappe jongens! Ik was net zo nerveus op dat moment als tijdens mijn allereerste concert, wat een spanning!
Voor het concert begon heb ik alvast was spullen gekocht. Twee t-shirts, een CD en een DVD. Na mijn tas met souvenirs te hebben opgeborgen begaf ik mij naar de dansvloer. Ik week meteen uit naar rechts (Mana-sama staat altijd rechts) en ging tussen de andere wachtende Japanners staan. Ik stond op 3 personen na vooraan (erg vooraan dus) en tegen de tijd dat het concert begon was het achter mij toch redelijk vol geworden.
Ik was ondertussen in gesprek geraakt met mijn buurmeisje en kwam erachter dat Mana-sama onze beider grote liefde is. Heb enorm gezellig met haar gepraat (voor zover dat gaat met iemand die geen Engels spreekt) tot het concert begon. Een uitgebreid verslag over het concert zal ik later op de site zetten, hieronder volgt een kort verslag.
Het concert was… geweldig. Het is gewoon niet te beschrijven hoe ik me voelde. Mana-sama stond voor me in al zijn glorie. Hij was echt… net zo mooi als op de DVD, precies zoals ik ‘m verwacht had maar dan beter. Wauw!
Na Moi Dix Mois trad Közi op. Hij was echt geen steek veranderd sinds Malice Mizer (dit is overigens hogere Japanse muziek kunde). Hij beweegt nog steeds hetzelfde, ziet er nog steeds hetzelfde uit en is nog steeds dezelfde gekke artiest die hij altijd al was.
Közi deed aan een ‘encoru’ en hij kwam terug samen met Mana-sama die het publiek kwam natspuiten met een water pistool. Aan het eind ging hij half in het publiek liggen op de plek waar ik stond en ik had de eer om zijn hand aan te kunnen raken. Wow, wow wow!!!!
Ik had altijd 4 dromen. Om naar Japan te gaan, om Közi live te zien, om Mana-sama live te zien en om Gackt live te zien. Drie zijn er in een jaar uitgekomen. Ik mag mijzelf een gelukkig mens noemen!
Közi signeerde nog samen met zijn band en uiteraard heb ik een handtekening van hem ontvangen. Ik heb zelfs een tijd met de drummer staan praten (in het Japans.  trots!).
Het was voor mij echt een geweldig concert en ik kwam zeer voldaan weer thuis!
Aanhangsel kwam overigens halverwege toch nog opdagen, ze was haar huissleutel vergeten en kon dus haar huis niet in tot er iemand thuis kwam. Ik heb verder niet veel aandacht aan haar besteed.

Gister was ik erg moe en moest ik al mijn niet-geleerde huiswerk inhalen want vandaag was het weer toetsdag! Ik was overigens erg zielig, mijn band was leeg en het ventiel kapot. Ik liet ‘m weer volpompen en repareren toen nog geen 5 minuten later ik weer op de velg reed. De band was op een of andere magische manier gebarsten. Heb in 35 graden een half uur gelopen op weg naar de volgende fietsen winkel.
Terwijl daar mijn fiets gemaakt werd heb ik onder het genot van een heerlijk ijsje mijn huiswerk gemaakt. De verkoopster was zeer geïnteresseerd in mijn en heb tijdens het bestellen met haar nog even leuk staan praten.
Eindelijk thuis heb ik hard gewerkt.

Vandaag dus de toets. Ongeveer 360 woordjes en 11 grammatica onderwerpen. De hele klas was zenuwachtig. Het was weer een mondelinge en schriftelijke toets en ik mocht als eerst babbelen met onze lerares.
Iedereen die mij een beetje kent wat dat dat meestal wel goed gaat. Het ging inderdaad volgens sensei totemo ii (enorm goed!). Ik heb waar mogelijk wat extra’s gezegd en had er ook wel een goed gevoel over. Schriftelijk ging volgens mij goed maar dat zullen we zien!
Na de toets ben ik naar Aeon Mall gegaan om een cadeautje voor mezelf te kopen. Heb een mooie zilveren hanger voor aan een ketting gekocht en een ring die ik eigenlijk altijd al had willen hebben. Tijdens het kopen van dat laatste heb ik de meest schattige jongen ooit ontmoet, helemaal mijn type.
Hij was verkoper, sprak geen Engels en ik probeerde dus in mijn best Japans aan te geven wat ik precies wilde.
Na dit avontuur ben ik bij dezelfde winkel als gister een ijsje gaan eten (hij was zo lekker!) en dezelfde verkoopster was er weer. Ze herkende me meteen en heb weer even met haar gepraat. Zo leuk om op zo’n manier mensen te ontmoeten!

Eenmaal thuis vertelde ik natuurlijk alles aan okaasan en die besluit om met Lia en mij terug te gaan naar Aeon Mall zodat ik de schattige jongen kon aanwijzen! Dus ik ‘die daar’, wij lopen ‘onopvallend’ de winkel binnen en okaasan gaat als klant een praatje met hem staan maken. Iets over dat ik zoiets leuks gekocht had en dat graag aan hen wilde laten zien. Ze stonden nog een beetje verder over mij te kletsen (en meer maakte ik uit het gesprek niet op xD) en opeens werd er tegen mij in het Japans gepraat. “Uh.. Sorry?” Uiteindelijk zei knappe jongen tegen mij dat ik ‘always welcome’ was (al weet ik nog niet hoe hij dat nou bedoelde) en gingen we (en ik onder veel geplaag) weer op weg naar huis.

Een leuk dagje dus! Nu op naar morgen en de uitslag van de toets!!

Veel liefs,
Darcy Maris

PS: OMG, ik ben meer dan een uur met dit bericht bezig geweest!
PPS: Ben ik toch 2 van de leukste dingen vergeten te vertellen!
1. Ik heb (inmiddels gister, 21-07 dus) mijn eerste aardbeving meegemaakt. Ik ben ook een keer in Japan… >_> En niet midden op de dag, nee hoor, half 7 ’s ochtends! Prettige tijd!
Anyways, het was even wennen om het zo maar even te noemen. Ik had echt het idee van ‘oh, heb ik weer… WAT MOET IK NU DOOEEENNN??????’ en tegen de tijd dat ik dat bedacht had was het alweer over. Natuurlijk ben ik wel ingelicht over wat te doen tijdens een aardbeving maar op zo’n moment zelf is het toch even… anders zogezegd.
Het bleek een aardbeving te zijn van niveau 2 in Okazaki en niveau 4 (!) in Nara. Het was in ieder geval een aparte ervaring.
2. Tijdens het winkelen heb ik al mijn lessen Japans meteen in de praktijk kunnen brengen! Alle verkopers willen me maar wat graag helpen (lange leve mijn blonde, westerse uiterlijk) en zijn maar wat geïnteresseerd in waar ik vandaan kom. Ik heb echt een aantal leuke gesprekken (jaja, alleen maar Japans!) gevoerd met verkopers en ze vonden het ook maar wat leuk om me te helpen. Dat maakt het winkelen echt heel leuk!
Ik geniet echt van het naar de winkel gaan en gewoon dingen vragen!


Hi there,

Long time no see!
And many things to tell. I’ll start were I ended last time; this weekend. I’d go to the hot springs together with Haruka and het mother. I met her at Nagoya’s station around 9:30 in the morning.
Okaasan told me to be careful and has explained for over a 20 times what it’d be like because Nagoya station was so big but actually it turned out to be the same as a Dutch train station.
After I was reunited with Haruka we went searching for the next train. Her mother and brother (who also joined) had taken a direct train to the hot springs and we would meet them there. I thought we’d go to the hot springs in Nagoya but I was wrong. We went to Hida; 2 hours by train and one more by bus.
We stayed in a traditional Japanese hotel where I met Haruka’s mother and brother. Both were very kind. Haruka’s mother spoke a nice bit of English, her brother not at all but was nonetheless a nice person.
The hotel itself was amazing. The whole floor was covered with tatami, the tables were low and people walked around in kimono and yukata.
The hot springs were part of the hotel, from our room (Haruka and I shared a room and her mother and her brother shared one) it was one floor lower.
The hot springs really are the ultimate form of relaxation! First you come in a cold room were you undress (yes, it’s totally naked) and drop your stuff. Only your ‘face towel’ (in Japanese fe-su to-e-ru) comes with you. Inside it is HOT. However, you can not get into the hot springs yet. First you shower. This is done while sitting on a low wooden stool (very funny to see all the naked bulky assess!) and only after this you may enter the hot spring.
In the hotel we were in there was a hot spring inside with bubble area and one outside. We mostly enjoyed the outside hot spring. It was amazing! Especially in the evening! Hida is a mountainous area, in the evening the air is quite cool so the contrast with the water is amazing. I think we enjoyed the hot spring from 4 to 7 and then again from 9 to 11.
De face towel you fold and put on your head (which made me call it ‘head towel’ instead of faced towel). You use it to wipe your face when it gets to hot.
Next to the hot springs there also was a sauna which we tried (including the jumping in the cold water and the run to the warm bath).
When finished you shower again and return to the cold room to dry yourself and dress. After enjoying the hot spring we wore a yukata, it’s easy and feels comfortable.
By the way; women and men are separated. I managed to almost walking into the male dressing rooms (there was no English sign!!) but except from that it’s very decent :P
Our dinner and breakfast were both traditional Japanese food, eaten at low table. It was fun to do once and (almost) everything tasted very good!

Sunday I got up at a quarter to 6(!) so I’d be able to enjoy the hot springs before breakfast. 8 o’ clock we left the hotel and went hiking in kamikochi, a famous Japanese national park. It was really beautiful! The nature is amazing!
Of course we visited Kappa bridge. A Kappa is the Japanese version of the monster of Loch Ness and the rumour is that near Kappa bridge Kappas live. Unfortunately I didn’t see them!
The rest of the day I enjoyed the inside of trains and busses.
It was an amazing weekend with Haruka. It was very cool to see each other again, we had so much to tell each other! Her family was very kind and nice to be with. So I enjoyed my weekend a lot!

And then Monday came. O yeah… Monday… Time passed by too slowly and then too fast.
After a school day which was way to long I had only 3 quarters to redress, put on some make-up, skype with my mom and since I tried to do everything at the same time that turned out amazing.
I somehow managed to finish in time and was at the station at 4 (my train left 16:12). I had agreed with sticky thingy to meet her at 4 at the station but she wasn’t there. I was angry, first she wanted to join me without asking and then she’s late too! And that in Japan! The land of being on time!
In the end she didn’t come at all so I went alone (which I didn’t mind at all). It was easier then I’d thought. I asked some help sometimes (100% Japanese!) and everything turned out great! In the subway an old lady started talking to me because she loved the fact that I knew something of Japanese culture and language (I said sorry to her because I accidentally nudged her ^^”) and at the end of the conversation she turned out to know a few English words.
So far so good, the only problem was finding the concert hall. In the end it turned out to be at the 8th floor of a shopping mall. Right… That’s indeed the first thing I’d have thought of…
Anyways, the hall was filled with gothic lolitas and handsome boys! I was as nervous as I was before my very first concert, my god!
Before the concert started I already bought some souvenirs. Two T-shirts, a CD and a DVD. After putting away my bag, now filled with souvenirs, I went to the dance floor. Of course I immediately went to the right side (Mana-sama is always performing on the right side) and stood between the other waiting people. Only 3 people stood in front of me and by the time the concert started it had become pretty full.
In the meantime I had started a conversation with my neighbour and found out that Mana-sama was both our love of our life. We had a very nice talk (as far as that’s possible with some who understands no English at all) ‘till the concert started. An extended report of the concert will come later, this is a short report.
It was… amazing! I cannot describe how I felt. Mana-sama stood in front of me in all his glory. He was… as beautiful as on the DVD. Exactly as I had imagined him, only better. Wauw!
After Moi Dix Mois Közi performed. He hasn’t changed a bit since he left Malice Mizer. He moves the same, looks the same and is still the same dorky artist he always was.
Közi did an ‘encoru’ and came back together with Mana-sama who amused the audience with a super soaker. At the end he lay down half on stage, his upper body in the audience and I had the honour to be able to touch his hand. Wow, wow, wow!!!
I always had 4 dreams. To go to Japan, to see Közi live, to see Mana-sama live and to see Gackt live. Three of them came true. I can call myself a lucky person!
Közi did a signing session together with his band and of course I let him sign something. I even talked quite a while with the drummer (in Japanese  proud!).
The concert as just amazing and I returned home very content!
Sticky thing turned up half way of the concert, she had forgotten the key of her home and couldn’t get in ‘till late. I didn’t really give her much attention.

Yesterday I was very tired and had to make all my homework from the weekend and Monday because today I had another test! And I had some bad luck. My tire was flat so I had it made in Aeon Mall (which was 35 minutes to walk ><). While my bike was being repaired I ate a delicious ice cream and made my homework. The girl who sold them was very kind I had a nice chat with her. Finally at home I studied hard. So today I had the test. 360 new words and 11 grammar subjects. The whole class was nervous. Again it was a writing and oral test and I was the first who could ‘talk’ with our teacher. According to my sensei I did it totemo ii (very good!). I said many extra things when possible and had a good feeling about it. I think the writing test went well to but we’ll see! After the test I went to Aeon Mall to buy a present for myself. I bought a beautiful silver pendant and a ring that I’d always wanted to have. When I bought that last one I met the cutest boy ever, totally my type He sold me the ring, spoke no English at all so I tried to tell him what I wanted in my best Japanese. After this adventure I ate an ice cream at the same shop as yesterday (it was so delicious!) and the same girl worked there again. She recognised me and we talked again for a while. Amazing to meet people this way! At home I told everything to okaasan who decied to go to Aeon Mall with Lia and me so I could show her this cute boy. She talked with him (about me but more I couldn’t understand) and suddenly they started talking to me in Japanese. “Ehrm… What?” In the end he said I was ‘always welcome’ (though I still don’t know in what way he meant) and we went home again. A very nice day! Up to tomorrow, the result of the test!! Much love, Darcy Maris PS: OMG, I spent more than one hour writing this blog! PPS: I forgot to tell two of the best things! 1. I had my first earthquake. I’m in Japan and what happens… >_> And not in the middle of the day, oh no, half pas 6 in the morning! Nice timing!
Anyways, it was kindda strange. I felt like ‘oh, of course this happens to me… WHAT DO I DOOOOOO??????’ and by the time I knew what to do ot was over. Of course I’ve been told what to do but at the moment itself it’s… different.
It turned out to be an earthquake of level 2 in Okazaki and level 4 (!) in Nara. Well, it was quite an experience.
2. During shopping I could practise every lesson I’ve had! All saleswomen wanted to help me (long live my blond, western look) and are interested in were I come from. I had some really nice conversations (oh yeah, Japanese only!) and they loved to help me. It makes shopping really cool!
I really love going to a shop and to just ask things for the sake of asking!


Onze kamer / Our room


Ik in yukata / Me wearing yukata


Haruak en ik toen we uit de hot springs kwamen / Haruka and I when we came out of the hot springs.


Dit is hoe we sliepen / This is how we slept


Ik, Haruka en haar boertje / I, Haruka and her brother


Natuur / Nature


Meer natuur / More nature


De actieve vulkaan die voor het warme water zorgt / The active volcano which provides hot water


Apen in Kamikochi / Monkeys in Kamikochi


Dit is hoe dicht bij de apen kwamen! / This is how close the monkeys came!


Meer natuur/ More nature


Na het concert / After the concert



Mijn souvenirs / My souvenirs

vrijdag 16 juli 2010

Nieuwe vrienden / New friends

Minna-san konban wa!
Goedenavond allemaal!

Ik heb veel te vertellen en wil eigenlijk weinig tijd eraan besteden. Waarom denk ik toch dat dat niet samen gaat?
Ik ga dus proberen het kort te houden!
Vandaag heb ik een aantal nieuwe klasgenoten gekregen. 2 Amerikanen, een Chinese en een Indonesische.
Ik heb het Indonesische meisje gevraagd of ze naast me kwam zitten en dat deed ze. Niet alleen vond ik dat gezellig, ze zit nu ook tussen Tsjechisch meisje en mij in ^_^
Het Chinese meisje, Heiso, was erg geïnteresseerd in Nederlandse wiet en vroeg hoe vaak ik naar een coffeeshop ging en meer details die ik haar allemaal niet kon vertellen.
Ze vroeg ik met haar samen wilde lunchen, dat was erg gezellig. Aanhangsel kwam ook mee maar ging al snel weer weg. Heiso was met me eens dat het een vreemd meisje was.
Het gesprek ging uiteindelijk over jongens en over de knappe Taiwanese student die volgens haar helemaal niet leuk was. Volgens haar moesten we een keer samen gaan stappen en dan zou ik Japanse jongens zoals hij vinden, maar dan leuker. Die uitnodiging kon ik natuurlijk niet afslaan. We gaan dus een keer stappen.
Vandaag ben ik ook op het kantoor van okaasan geweest. Was leuk en interessant om even te zien. De rest van de dag heb ik geprobeerd 120 woordjes in mijn hoofd te krijgen en nu ga ik lekker slapen!

Welterusten allemaal!!!
Darcy Maris

PS: Dat was toch nog een korte update met alle info erin! :P
PPS: De komen de dagen weet ik niet of ik kan updaten. Morgen ga ik met Haruka en haar moeder naar de hot springs van Nagoya en daar blijf ik een nacht. Ik weet niet hoe laat ik zondag thuis kom. Maandag heb ik een concert. Dus het kan even duren!
PPPS: Als je je verveelt; op dit moment ben ik helemaal verliefd op het volgende:
http://www.youtube.com/watch?v=c9YJiQhl8Co


Minna-san konban wa!

I got much to tell but want to spend little time doing so. Why is it that I think the combination just won’t seem to fit.
I’m trying to keep it short!
Today I got some new classmates. 2 Americans, a Chinese girl and an Indonesian girl.
I asked the Indonesian girl to sit next to me, which she did. Not only was she very kind, she sits between met and the Czech Republican girl ^_^
The Chinese girl, Heiso, was very interested in Dutch weed and asked how many times I went to a coffee shop and more details I couldn’t tell her.
She asked if I wanted to have lunch with her, which was very pleasant. Sticky-thingy followed too but left early. Heiso agreed with me that she was a strange girl.
In the end the conversation was about the handsome Taiwanese student who she didn’t like at all. She thought we had to go out together once so I could see handsome Japanese boys like him but better. I of course couldn’t reject that invitation. So we’re going out together once!
Today I’ve also been at the office of okaasan. It was very cool and interesting to see. The rest of the day I tried to remember 120 words and right now I’m going to bed!

Goodnight!
Darcy Maris

PS: Dat That turned out to be a short update with all information included! :P
PPS: I do not know if I can update the following days. Tomorrow I’ll be at the hot springs together with Haruka and her mother. I’ll stay there for one night and I don’t know what time I’ll get home on Sunday. Monday I got a concert. So it could take a while!
PPPS: If you are bored; at the moment I’m totally in love with the following:
http://www.youtube.com/watch?v=c9YJiQhl8Co

donderdag 15 juli 2010

Plakkerig / Sticky

Hi everyone,

Vandaag weer een wat uitgebreidere update!!!

Dat zeg ik nu wel, maar eigenlijk heb ik niet echt heel erg veel te vertellen. Dinsdag heb ik vooral zitten leren. Daar was ik uiteindelijk om 9 uur mee klaar. Ik was toen ook wel meteen helemaal op!

Gister... Oh dat is waar ook, gister! Ik heb jullie verteld over dat stille Tsjechische meisje, right? Dat is een soort pleister geworden die aan mijn k*nt plakt. Ze volgt me overal naar toe maar zegt eigenlijk niks. Het enige wat ze doet is achter me aan lopen en stinken (echt, ze stinkt vanaf het moment dat ze het lokaal binnenkomt al naar zweet).
Nou liep ik gister naar Aeon Mall (voor hen die dat vergeten zijn, het winkelcentrum van Okazaki) en zij liep ook naar huis en het eerste stuk zou ze met me meelopen. Nuja, dat is niet op een beleefde manier te weigeren dus prima. Vlakbij Aeon Mall vertel ik haar dat ik daar even naar binnen ga, loopt ze zo achter me aan! O.0 Dus ik vraag haar ‘heb je ook wat nodig’.
‘Nee ik kijk gewoon even rond, heb toch niks te doen.’ Okeeeee…. gezellig….. niet! Ach ja, ze zegt toch niks.
Ik heb even gekeken bij de Hello Kitty shop, een kort praatje (in het Japans) gemaakt met de verkoper. Dat was overigens erg grappig. En verder heb ik even een paar andere pennen gekocht. Mijn pennen hebben allemaal een hele dikke punt en probeer maar eens Japans te schrijven met een balpen met een dikke punt. Geen goede combi!
Anyways, ik loop richting uitgang en vraag haar ‘ga jij nog een rondkijken?’
‘Ja,’ antwoord ze. ‘Oké,’ zeg ik, ‘ik ga richting huis.’ Maar ze blijft achter me aanlopen. Eenmaal buiten vraag ik haar ‘zou jij niet nog even rond gaan kijken?’
‘Nee ik ga toch ook maar naar huis.’ O..ké….
Ik heb een afslag eerder genomen om niet de hele weg met haar mee te hoeven lopen, oh may. Ik wist dat ik een lekker kontje had maar dat er zoveel honing aanzat had ik niet door! O.0
Op weg naar huis begon het heel hard te regenen en ik was net voor de hemel helemaal naar beneden kwam thuis. Daar vertelde ik okaasan uitgebreid over het Tsjechische meisje en zij was maar wat blij, zei ze, dat ze die niet als host-dochter had genomen.
Verder heb ik gister vooral gestudeerd.

Vandaag is het droog dus ik ga weer op de fiets naar school. We kregen de uitslag van de test. Van het mondelinge gedeelte heb ik 57,5 punten van de 60 (yeah!) en van het schriftelijke gedeelte 36 van de 40. Ik ben er duidelijk voor geslaagd!
Even ter info; geslaagd ben je als je 80% of meer goed hebt. Voor de mondelinge heb ik een score van 96% en voor de schriftelijke een score van 90%. In Nederlandse cijfers; ik heb dus een 9.6 en een 9 gehaald! Yeaaah!

Heb vandaag twee filmpjes voor jullie. Eén gemaakt tijdens het fietsen en een van het huis. Ik zie er nogal verhit uit en je hoort mij ook lekker in de camera hijgen maar het is hier dan ook warm en ik had hard gefietst!
Onderstaande zijn de links:
-Fietsen door Okazaki:
http://www.youtube.com/watch?v=jos0apxc5Mk
-Rondleiding:
http://www.youtube.com/watch?v=5bIWWY8L0oY

Dan ga ik nu terug naar de studie!!

Cheers,
Darcy Maris

PS: Foto’s staan weer onderaan!

Hi everyone,

Today a more expanded update!!!

Well, I don’t really have much to say actually. Tuesday I’ve been learning most of the time. I finished at 9 o’ clock. By then I was totally mashed up.

Yesterday… Oh yes! Yesterday! I told you guys about the shy, quite girl from the Czech Republic right? She’s become some sort of plaster sticking to my ass. She follows me always but doesn’t say a word at all. The only thing she does is following me and stink (really, she already smells sweaty the moment she enters the classroom).
Yesterday I walked to Aeon Mall (for those who’ve forgotten, the shopping mall of Okazaki) and she also walked home so the first part we’d walk together. Well, that can’t be rejected on a polite way so that was fine. Near Aeon Mall I told her I would go in and she comes after me! O.0 So I ask her ‘do you need something to?’
‘No, I’m just looking around, I don’t have anything else to do.’ Ok…… fun…. not! Oh well, at least she won’t talk.
I took a quick look at the Hello Kitty shop, made a little chat with one of the cashiers. Which was very funny by the way. And I bought a few pens. My pens are all very thick and try to write Japanese with a fat ball pen! That’s no combination!
Anyways, I head for the exit and ask her ‘will you look around some more?’
‘Yes,’ she answers. ‘Ok,’ I say, ‘I’ll be heading home.’ But she remains walking after me.
Outside I ask her ‘didn’t you want to look around?’
‘No I think I’ll be heading home too.’ O…..K……
I took another way home so I wouldn’t have to walk with her the whole way, oh may! I knew I had a nice ass but not that it was that sticky! O.0
On the way home it started raining and I got home just before the whole sky came down. I told okaasan aboud this girl and she was happy, she said, she hadn’t taken her as host-daughter.
The rest of the day I studied.

Today the rain stopped so I cycled to school again. We got the outcome of the test. For the oral part I got 57.5 points out of 60 (yeah) and for the writing part 36 out of 40. I clearly passed!
Just to inform you; you pass the test with a score of 80% or higher. For the oral test I scored 96% and for the writing part 90%. Yeaaaah!

I made two short videos for you today. One while cycling home and one of the house. I know I look a bit heated and I breath into the camera but it is quite hot here and I cycled hard!
These are the links:
-Cycling through Okazaki:
http://www.youtube.com/watch?v=jos0apxc5Mk
-Tour:
http://www.youtube.com/watch?v=5bIWWY8L0oY
Oh, I only subbed the things that made some sense :P

I’ll go back to my study now!

Cheers,
Darcy Maris


Lia en ik in de miso-fabriek / Lia and I in the miso-factory


Mijn aantekeningen en woordjes uit het boek / My notes and vocabulair


Huiswerk / Homework


meer huiswerk ^^" / more homework ^^"

woensdag 14 juli 2010

Snelle update / Quick update

Even puur voor het updaten:

Vandaag schriftelijke en mondelinge test gehad. Ging beide volgens mij wel ok. Voor de schriftelijke moet ik minsten een 8 hebben! (denk ik) De mondelinge ging ook goed. Begreep een keer de zin niet en vergat een keer het woord 'san' (meneer/mevrouw) achter een naam te zetten.

Verder hard geleerd en met de rest van de familie tv gekeken. Ben nogal moe na vandaag dus ga snel naar bed!

Bedankt voor het duimen allemaal! Het heeft geholpen!

Liefs.

Just for the sake of updating:

Today I had a writing and oral test. I think both went quite well. I think I scored at least 80% at the writing test. The oral test went well too. One time I didn't understand a sentence and I forgot to put 'san' behind a name once.

The rest of the day I studied hard and watched tv with the rest of the family. I'm quite tired so I'm going to bed right now!

Thanks for wishing me luck! It clearly helped!

Love.

maandag 12 juli 2010

Oh My God o.0

3 hoofdstukken (including grammatica en vocabulaire), hiragana, katakana en morgen de toets.

Duim a.u.b. voor me!


3 chapters (including grammer and vocabulair), hiragana, katakana and tomorrow the test.

Please think of me!

Studie! / Study!

Vandaag even een snelle update want ik wil graag enigszins op tijd op bed liggen.
Gister naar de lokale misofabriek geweest. Was leuk om te zien hoe dat gemaakt werd. Het ligt ongeveer een jaar weg te rotten in een grote ton onder 1500 pond (zoiets) aan stenen voor wij het eten. Da’s toch leuk om te weten ^^”.
Vandaag was een dag van studie. Heb hard gewerkt op school.
Uit school kwam een 39-jarige man naast me fietsen die vond dat ik ‘beautiful’ was en een ‘beautiful body’ had (pardon!). Hij zei ‘I love you’ tegen me en wilde graag met me daten. Ik heb hem geprobeerd af te wijzen in mijn beste Japans en ben uiteindelijk een boek winkel waar ik toch al heen wilde gaan ingevlucht.
Ze verkochten hier tweedehands manga en anime en ook cds en dvds. Vind ik daar toch een cd van Rhapsody of Fire (Italiaanse power metal). Denk je alles meegemaakt te hebben, vind je dit! Uiteindelijk heb ik deze samen met een dvd van Versailles gekocht en ben richting huis gegaan.
Daar heb ik even met het thuisfront geskypet =) en ben vervolgens aan het leren gegaan en daar ben ik de rest van de dag toch wel zoet mee geweest!

Ik duik zo dus lekker mijn bed in en dan morgen weer op tijd op!

Minna-san oyasumi nasai (welterusten allemaal).

Today a quick update. I’d like to go to bed on time.
Yesterday I went to the local miso factory. It was interesting to see how that’s made. It’s rotting for almost a year in a big vat under 1500 pounds of stones before we eat it. Well, that’s good to know. ^^”
Today was a day of study. I worked hard at school.
On the way home a 39 year old man came cycling next to me, telling me I was ‘beautiful’ and had a ‘beautiful body’ (beg your pardon!). He told me ‘he loved me’ and wanted to date with me. I tried to reject him in my best Japanese and in the end fled into a bookstore that I’d wanted to visit anyway.
Here they sell second-handed mangas and anime and also CDs and DVDs. And what do I find there? A CD of Rhapsody of Fire (Italian power metal). You think you’ve had it all, then you find this! In the end I bought this CD together with the DVD chateau de Versailles(!!!!!) and I went home.
There I contacted my real home and studied which I’ve been doing for the rest of the day!

As you’ll understand I’ll go to bed soon, tomorrow the day starts early again!

Minna-san oyasumi nasai (goodnight everyone).

zaterdag 10 juli 2010

Lang leve weekenden! / Long live the weekends!

English version now online!

Hoezo uitrusten in het weekend? Vandaag was weer een drukke dag. Ik werd zo rond 9 uur wakker (en dat op een zaterdag o.0!) en was binnen nog geen uur aangekleed en wel.
Ongeveer rond 12 uur ging ik de deur uit. Mijn host family had gevraagd of ik wat dingen wilde doen en zien en uiteraard heb ik ja gezegd! Wat dan? Tsja, traditionele Japanse gebouwen, oude gebouwen, etc, etc. Okaasan kwam zelf ook nog met wat suggesties. Het maakte me eigenlijk niet veel uit, ik vond het allemaal prima zolang ik maar meer van Japan zou zien.
Dat heb ik dan ook! Eerst zijn we naar een Chinese markt geweest. Ze verkochten hier allemaal handgemaakte keramiek. Er zaten een aantal vazen tussen van een of andere bekende designer en die waren toch mooi 1000€ of meer! Je kon hier ook zelf ‘pottenbakken. Uiteraard heb ik dat gedaan.
Dat was me toch een avontuur! Probeer maar eens Japanse pottenbak-instructie te begrijpen! Ach ja, de pottenbakker vond het allang leuk dat iemand uit Holland naar die markt toe kwam en okaasan deed me een beetje aan oma denken. Trots zat ze tegen iedereen die wilde luisteren te vertellen dat ik haar nieuwe host-dochter was en dat ik al een beetje Japans sprak en bla bla bla. Anyways, het was leuk om te doen en om er rond te kijken. Überhaupt het feit dat ze me meenamen vond ik al leuk! Ik heb er verder niks gekocht of meegenomen. Keramiek breekt zo makkelijk.
Na deze markt gingen we naar Toyota city. Ja echt waar, Toyota city is een stad, Toyotacho (cho betekent stad ^^). Hier komt (wat een verassing) dan ook de onbekende auto Toyota vandaan. In deze stad bevind zich ook het Toyota museum wat wij bezocht hebben. Hoewel ik geen auto freak ben was het best aardig (en iets wat je gezien moet hebben als je in de buurt bent). Ze zijn wat technologie betreft toch al behoorlijk ver!!! Zo hadden ze een trompet spelende robot. En even voor de mannelijke lezers: ik sta op de foto met de F1 auto van Toyota. We hebben het nagevraagd en het is de enige echte die ook bij de F1 gebruikt wordt!
In dit museum heb ik ook zo gelachen met otohosan en okaasan. Wij staan iets te bekijken als we ineens een lawaai horen! Okaasan kijkt me aan en zegt vervolgens “Chinezen!”. Wij gluren de hoek om en ja hoor, een “groepje” Chinezen, compleet met gids met paraplu en microfoon. Mijn host family is ook naar Beijing geweest en we hebben samen hartelijk gelachen om de hoeveelheid lawaai die Chineze produceren!
Uiteindelijk zijn we naar iets echt oud Japans geweest! Een in originele staat behouden oud Japans huisje. Was erg leuk om te zien! Erom heen lag een traditionele Japanse tuin en een paar meter hoger (die wij met de auto omhoog gegaan zijn, lopen is met dit weer geen doen) lag een echte shrine. Dat vond ik natuurlijk helemaal geweldig. Het was echt heel leuk om eindelijk eens een echte shrine in het echt te zien!
De moderne Japanse cultuur heb ik vervolgens in de dichtstbijzijnde supermarkt kunnen bekijken want okaasan moest nog even boodschappen doen. En neem van mij maar aan dat de supermarkt Japanse cultuur is! Ik kan gewoon niet beschrijven hoe dat is. Misschien moet ik er maar eens een filmpje van maken, het is echt een bizarre wereld opzich!
Rond half 6 kwamen we thuis. Ik heb echt genoten van het uitje! Mijn dank heb ik dan ook uitgebreid overgebracht aan de host family.
Iets minder leuk; ik heb vanaf half 6 tot het eten zitten leren. Zinnetjes en woordjes leren. Het deed me enigszins denken aan Frans in de tweede klas, dat kon ook zo lang duren voor je het onthield. ‘Bank employee = ginkouin ; excuse me = shitsureidesuka’ etc, etc! Ik ken ze nu wel allemaal! Met een beetje hulp van otohosan die me na het eten overhoord heeft!
Na het eten hebben we met heel het gezin een of andere soap gekeken (die ik overigens ook begreep!! ^0^) die nog best leuk was. Daarna ben ik naar boven gegaan om vervolgens een of ander wriemelend insect boven mijn bed te vinden. Ik uiteraard naar beneden gerend. ‘Otohosan er zit een insect boven mijn bed!!!!!!!!!!!’ Hij haalde al lachend het insect weg en daar zit ik nu dan, achter mijn netbookje. Moe maar voldaan!

Morgen ga ik een bekende lokale misofabriek bezoeken. Ik ben benieuwd!

Liefs en slaap lekker allemaal!

PS: Donderdag nacht (dus de nacht van donderdag naar vrijdag) heb ik eindelijk aan éen stuk door geslapen! Had ik dat al in mijn blog gezet? Nuja in ieder geval bij deze!!!


Weekends mean rest? I think not? Today was a bussy day again. I woke up around 9 o’ clock (and that on a Saturday! O.0) and within an hour I was dressed an ready for the day.
Around 12 we left the house. My host family had asked me if I wanted to do and see things and of course I said yes! What? Ehrm.. traditional Japanese buildings, old buildings, etc, etc. Okaasan also had some suggestions. I didn’t really care, as long as I’d see more of Japan!
Well, I did! First we went to a Chinese market were they sold handmade ceramic. A few vases were made by famous designers and cost €1000 or more! You could also make a vase or bowl yourself. Of course I did so.
That was quite an adventure! Japanese instructions are quite difficult! Ah well, it was fun to do and to look around.
After this we went to Toyota city. Yes, Toyota city is a real city, Toyotacho (cho means city ^^). This is were the (what a surprise) car Toyota comes from. In this city also is the Toyota museum which we visited. I’m not a car freak but this was pretty cool. They’re really far concerning technologies!!! I’ve seen a trumpet-playing robot! For the male readers: I’m on a picture with the Toyota F1 car. The real one!
In the end we went to a traditional Japanese house. Very cute. Around it was a Japanse yard and a few meters higher (which we ‘climbed’ by car) was a realy Shinto shrine. Amazing to see one of those for real!!!
I got the chance to admire the modern Japanese culture in the supermarket. Those shops are bizarre! I just cannot explain why but believe me, it’s a world on itself!
After dinner I did my… homework >_> Vocabulary, yuk! ‘Bank employee = ginkouin ; excuse me = shitsureidesuka’ etc, etc! I do know them by now! And I got a bit of help from otohosan while learning =)
When I finally wanted to go to bed I found a very creepy insect above my bed. Of course I rushed down and cried out for otohosan. Laughing he removed the insect so I could finally go to bed.

Tomorrow I’ll visit the local miso factory! I’m curious!

Good night and much love!!



Robot-san


Dit kan nooit goed gaan! / This could never end well!


Toyota F1 car!


Ik 'rij' de host family rond! / I 'drive' my host family!


Traditionele Japanse tuin / Traditional Japanese yard


Hier 'reinig' je jezelf voor je naar binnen gaat / Before entering you 'cleanse' yourself here


Tori!!!


Kami-sama (god)


Bij de Shinto shrine / At the Shinto shrine

donderdag 8 juli 2010

De avonturen van het fietsen. / The adventures of cycling.

Tsja dat vind ik toch wel een titel waard, het fietsen. Ik zal even uitleggen waarom!
Het begint allemaal al bij de voordeur. Misschien ligt het aan Okazaki, misschien is het zo in heel Japan maar hier hebben mensen de gewoonte om met net wel te zachte banden te fietsen. Je ziet het overal, zelfs fietsen die niet gebruikt worden zijn iets doorgezakt. Het gevolg is dat je bij ieder klein hobbeltje dus lekker op en neer stuitert. En die hobbeltjes kom je nog wel eens tegen. Japanners fietsen namelijk op de stoep! Dus iedere keer met oversteken is dat stoep af – stoep op. Nou hebben ze geen stoeprandjes zoals bij ons maar het is ook niet zo dat je het helemaal niet voelt!
Dan heb je ook nog het grote probleem van links rijden. Nou is links rijden opzich niet zo’n probleem. Beetje jammer is dat Japanners niet continu links rijden. Ze fietsen de ene keer rechts, de andere keer links, halen de ene keer rechts in, de andere keer links, etc. Het wordt dus moeilijk als er een tegenligger aankomt. Ga je dan naar rechts of naar links? Tot nu toe heb ik hier nog geen logica in kunnen ontdekken! Het is dus vooral goed kijken naar je tegenligger en hopen dat deze de andere kant op gaat dan jij. Hebben we het over éen ding nog niet gehad. Namelijk; hoe vind ik de weg? Opzich is de weg zelf helemaal niet zo moeilijk. Links, links, een groot stuk recht door, links, rechts. Het probleem is ook niet dat alles op elkaar lijkt of dat de wegen te veel kronkelen. Het probleem is dat er zoveel verschillende dingen zijn! Er staan zoveel reclame borden, gebouwen met tekst en restaurants langs de weg dat ik gewoon niet meer weet bij welke ik nou links moet gaan! Gelukkig ben ik nog niet verdwaald (al moest ik op de terugweg twee keer een stukje terugrijden).
Overigens, de man die ons gister rondleidde vertelde dat qua verkeer betreft het gebied waar ik nu zit het onveiligste is in heel Japan. Nou ik kan jullie vertellen, in vergelijking met Utrecht valt het hartstikke mee! ^_^

Dus hoe was de dag verder, naast het fietsen? Druk!
De eerste echte schooldag was vandaag. Het is enorm leuk! Ik geniet erg van de lessen, de klas is gezellig (al verstaan7 van de 10 geen Engels) en het is echt enorm leerzaam! He-le-maal top! Zo is school helemaal niet erg! Ik heb echter wel al een berg huiswerk >_>”

Dat ga ik zo dus even maken! Onderaan het bericht vinden jullie weer foto’s!
Overigens deden die van vorige keer het goed? Bij mij op de computer niet maar ik hoorde van papa dat ze wel goed waren… Dus ik hoop dat iedereen ze kan zien!!

Veel liefs!

I do think cycling is worth it’s own title. I’ll explain why!
It starts at the front door. People have this habbit to cycle on soft wheels. You see it everywhere. So everytime there is a bumb on the road I pretty much fly up and down. And there are many bumbs!! Japanese people cycle on the footpath so every time you cross a road I have to get off the footpath and on it. You do feel that! O.0
Then there also is the problem of driving on the left side of the road. On itself that’s not a problem, the problem is that Japanese do not always drive left. Sometimes they cycle left, sometimes right, sometimes they pass you on the left side, sometimes on the right. I cannot find any logic in it! We didn’t spoke about one thing yet. How do I find the way? The road to Yamasa isn’t really difficult. Left, left, straight for quite some time, left, right. Problem is there are so many things next to the road! So many buildings with tekst on it that I just forget where to turn left! Luckily I didn’t get lost yet (though I had to cycle back two times today).

So how was the rest of the day, except from the cycling? Bussy!
Today was my first day in school. I really like it. I enjoy the lessons much, my class is nice (though 7 out of 10 do not speek English) and I learn a lot! Totally amazing! Unfortunately I do have a lot of homework already >_>”

So I’ll start with it in a few minutes! And I got some pictures for you!

Much love!!!


Mijn klas My class


Het lokaal Classroom


Mijn rooster My timetable

The Yamasa Institute

Jaja jullie zien het goed! Deze keer is de Nederlandse titel dezelfde als de Engelse!
Vandaag heb ik het Yamasa Institute voor het eerst echt bezocht. Ik moest om 9 uur aanwezig zijn voor een test waarmee ze je gaan indelen. Deze was mondeling en schriftelijk. De schriftelijke test ging prak. Ik kon alles wel lezen maar wist alleen niet wat het betekende, daar had ik dus nog niks aan. De mondelinge test was vast en zeker ook onder gemiddeld maar ik was toch redelijk verbaasd over hoeveel ik al begreep en hoeveel vragen ik al kon antwoorden!
Van de 16 nieuwe leerlingen die er vandaag waren, waren er 10 Chinees/ Taiwanees. WOW!
Met één van de andere nieuwe leerlingen, een meisje uit Tsjechië, ben ik naar de supermarkt vlakbij gegaan om lunch te eten. Het uitzoeken daarvan was nog een heel avontuur. Hoe weet je namelijk als buitenlander die geen kanji kan lezen of er vis in zit? Ik kan je vertellen: niet!
Een beetje pech had ik wel. Het meisje dat met mij meeliep (of ik met haar... Whatever) was zoooo stil! Iets uit jezelf zeggen? Neejoh! Ah my! Na de lunch had ik samen met mijn 6 mede-Engels sprekende nieuwe leerlingen een rondleiding door Yamasa en uitleg over Yamasa, de lessen en het 'hoe, wat, waar'.
Naast mijn Tsjechische vriendin heb ik nog een Roemeen, Engelsman, twee Amerikanen en een Noorwegenaar in de klas. De Engelsman is al wat ouder maar wel aardig. Het Amerikaanse meisje praat zo zwaar met accent dat ze niet te verstaan is, gelukkig de Amerikaanse jongen wel. En hij is nog aardig ook! Dit geldt eigenlijk ook voor de Noorwegenaar en wat de Roemeen betreft. "Hij kwam, zag en verliet."
Morgen krijg ik te weten in welke klas ik ben ingedeeld, toch wel spannend! Al moet ik zeggen dat ik op dit moment alleen maar moeheid voel. Vannacht werd ik weer wakker om twee uur en de rest van de nacht heb ik niet meer geslapen! Nuja dan maar hopen dat ik nu goed door kan slapen!

Wat vind ik verder nog van Japan....
Ik ben er heilig van overtuigd dat ze bij de sollicitatie gesprekken voor vrouwen deze ook testen op stemhoogte. Hemeltje lief, hoger kan denk ik niet.
Het ge-'masu' om mij heen begint ook te wennen. 'Masu' is iets dat achter veel dingen staat om het beleed te maken dus je hoort het overal. Meestal niet eens helemaal volledig maar ook gewoon als 'mompel mompel'MAASSSSU!
Oh het is hier warm. Ik besef nu dat het gister een coole dag was. Vandaag scheen de zon en he was heeeeeet!!!!
Japanners zijn wel echt heel erg vriendelijk. Ze willen je altijd helpen, lachen altijd naar je, etc etc.... en ik doe vrolijk mee! ^0^ Inmiddels hoor je van mij al telkens bijna net zo veel ge-'masu!!' en 'Eeeeeh!'.

Eigenlijk had ik nog meer willen schrijven maar ik val echt ter plekke in slaap. Ik kan me ook niet erg concentreren op het typen daardoor! Hopelijk slaap ik vannach goed, dan horen jullie morgen meer van me!!!!

Liefs,
Darcy

PS: Het spijt me voor het tekort aan vliegtuigen in eerdere berichten. Mijn mams heeft deze fout gelukkig op tijd gemerkt en ik zal het deze keer niet over een jetlack maar over een jetlag hebben!!!g
Het spijt mij voor het tekort aan vliegtuigeb

woensdag 7 juli 2010

Lange dagen! / Long days!

Hi guys,

Zo dat was me het dagje wel. Geslapen tot 11, vervolgens naar Yamasa (school) geweest, toen naar de supermarkt vlakbij waar je de lunch koopt en uiteindelijk naar dé shopping mall van Okazaki. Hoog Catharijne is denk ik net zo groot als deze shopping mall en volgens mijn host-moeder is het nog maar een kleintje, kun je nagaan hoe groot de echte winkelcentra wel niet zijn!!
Ze hadden er overigens wel heel heel heel veel verschillende goederen en ik ga er dan ook absoluut een keer shoppen!
Mijn Japans wordt volgens mij met de minuut beter, ik ken nu al een hele zwik aan nieuwe woorden en gebruiken. Aan het avondeten heeft okaasan (host-mama) uitgebreid aan de rest van het gezin verteld wat ik allemaal al wel niet gezegd en geleerd heb.
Ik heb haar vandaag ook foto’s van mijn echte paps en mams en broertje laten zien. Vond ze allemaal heel mooi. Eén van de foto’s die Marjolein me gegeven had heb ik haar ook geshowed. Ze vroeg naar de naam van mijn ‘tomodachi’ (vriendin). Ik waarschuw haar al dat die moeilijk gaat worden en inderdaad, Marjolein is een hele uitdaging. Ze dacht eerst dat ik mayonaise zei! xD (sorry Marjo0 :P)
Ben net gedouched en al en ga straks naar bed. Eigenlijk probeer ik eerst nog even contact met het thuisfront te zoeken. Papa is online op skype maar skype doet er nu al 10 minuten over om mijn bericht naar hem te versturen. Vreemd want naar andere mensen werkt het wel. Ik doe een poging via MSN maar papa is nu op alle twee offline. Crap! Hopelijk krijg ik nog iemand te pakken!

Heel veel liefs,
Darcy Maris

PS: Onderaan dit bericht staan foto’s!!

Hi guys,

Wow what a day. I slept ‘till 11, went to Yamasa (language institute), went to the supermarket nearby where you can buy lunch and in the end I’ve been to the shopping mall of Okazaki. I think it’s as big as the biggest shopping mall in Holland and according to my host mother this one is small. Imagine what a big one must be like!!
They had so many goods there and I’m definitely going to shop there sometime.
I think my Japanese is improving every minute. I already now a bunch of new words and uses. During dinner okaasan (host-mama) told the rest of the family what I did and didn’t say and learn.
I also showed her pictures of my real family. She found it all very cool. I also showed her one of the pictures of me and a friend. She asked the name of my ‘tomodachi’ (friend) and I warned her that it was a difficult one. And indeed, Marjolein was a real challenge. She first thought I said mayonnaise! xD
I just took a shower and I’ll go to bed soon. Actually I’m trying to get contact with my home but I seem to be unable to reach them. Crap! Maybe I’ll get to speak someone later!

Much love,
Darcy Maris





Foto's! / Some pictures!

Vandaag is in Japan een festival. Mensen doen een wens en hangen die in een boom. Today is a Japanese festival. People make a wish and put it in a tree.



Studeren! Study!


Leuk die regen, gaat je haar van krullen. I love rain, makes my curl.

Mijn kamer. My room!


dinsdag 6 juli 2010

Dag 1 / Day 1

Hoi allemaal,

Vandaag even een korte update.
Gisteravond aangekomen bij host family. Het zijn zeer aardige mensen die gelukkig redelijk goed Engels spreken. Ik was vooral erg moe en ben snel gaan slapen. Heerlijk, in een kamer met airco! Beetje jammer dat ik door de jetlack om 2 uur al wakker werd en pas om 7 uur weer in slaap viel.
Achteraf blijkt dat ik het voor elkaar heb gekregen om een futon als deken te gebruiken ^^" Ach, whatever!

Vandaag bij de talenschool langs geweest. Morgen doe ik een toets die bepaald in welke klas ik ga komen. Ik kan ze nu al vertellen dat dat gewoon klas 1 gaat worden, maargoed. Ik hoop dat ik morgen de weg erheen nog weet!

Er wordt veel Japans tegen me gesproken. Het is even omschakelen en ik begrijp nog lang niet alles maar dat komt wel (hoop ik).

Verder is het hier erg warm en vochtig!

Ik ga verder met mijn dagje relaxen, nu kan het nog!

Liefs!

Hi to all,

Only a short update today.
I arrived at the host family. they are very kind and luckily their English is pretty good. I was very tired so I went to sleep soon. I had some problems with the jetlach but I'm sure I'll manage!

Today I visited the language institute. Tomorrow I have to do a test to know in which class I am. I could tell them already it's the first but ah, whatever.

Everyone is talking Japanese to me, quite difficult and I don't understand everything but I'll get used to it (I hope).

The wheater is hot and humid.

I'll leave now and relax a bit while I still can.

Love!

Vliegtuigen en dikke mannen / Airplanes and fat man!

Hoi lieve lieve lezers,

Nou ik ben op Schiphol hoor! Door de douane en wel en zit nu even te genieten van de openbare internet zone. Helaas, overbelast en ik krijg er geen toegang tot.
Ongeveer een uurtje geleden heb ik afscheid genomen van papa (die me op het hart drukte mijn paspoort en boardingcard toch bij de hand te houden), van mama (die er nog steeds van overtuigd is dat ik 6 weken weg ga), van broerlief, opa en oma. Ik liet toch wel een enkel traantje (of meer) en de eerste passen alleen waren dan ook huiverig.
Ik ben meteen maar richting gate gelopen en heb, na het pinnen van de yens, even wat te eten gehaald. Het oorspronkelijke plan was om iets wokkerigs te halen maar na die drap gezien te hebben besloot ik voor een veilig patatje van de Mc Donalds te gaan. In mijn uppie sta ik in de rij voor de kassa en krijg het wonder boven wonder voor elkaar om Fransen voor Duitsers aan te zien. Of was het nou net anderson?
Ik baan mij vervolgens een weg door de rijen naar een zitplek en jawel, eindelijk zie ik daar een vrij tafeltje. Ik zit nog geen 2 seconden als de kleine, schattige baby van mijn buren een waterfalletje uittuft (waarvan een deel nu nog steeds op een van de stoelen drijft). Een andere kant op kijkend probeer ik zonder daaraan te denken mijn patatje te eten. Ik snuif even met mijn neus, dacht ik toch even dat mijn patat naar luier rook. Maar nee, bij dezelfde lieve buren liggen ook een aantal onguur, gebruikte uitziende doekjes op tafel. Ik wend mijn blik af als ik wordt opgeschrikt door de kinderen van mijn overburen. ‘MAMA ER PRIKT IETS IN MIJN SCHOEN!! ECHT WAAR!!’ Denk ik eindelijk van hun geschreeuw af te zijn, beginnen de ouders een stel flauwe, platvloerse grappen te maken. Waarom ging ik ook alweer in mijn eentje reizen?
Afijn dit wordt allemaal wel goedgemaakt door de vele Japanners die ik op grote schaal zie rondlopen en de Japanners die me bij de incheckbalie voorlieten gaan.
Het is nu 19:30 precies. Ik denk dat ik maar eens richting toilet en gate ga. Het is jammer dat ik dit bericht niet meteen kan plaatsen vanwege de storing in het internet maarja, so be it. Mentaal bereid ik me alvast voor op de 12 uur durende vlucht en daarna hoop ik jullie toch nog even van deze avonturen op de hoogte te kunnen stellen.

Heel veel liefs,
Een toch niet meer zo nerveuze Darcy Maris

------

Warm. Heel erg warm. HEEL ERG WARM! Dat waren mijn eerste gedachtes toen ik het vliegtuig uitkwam. En ik maar denken dat ze airco zouden hebben op het vliegveld… >< De vliegreis verliep opzich voorspoedig. Vol verwachting keek ik naar de langskomende mensen, wie zou er mijn buurman/buurvrouw zijn. Een dikke, vlezige Europeaan stopt naast mijn stoel. Of zijn vrouw met mij van plek wil ruilen want ze zitten gescheiden. Ik vind het prima als ze maar een plaats aan het gangpad heeft. Die heeft ze niet en helaas, dan houdt de pret gewoon op voor hun. Misschien dat die meneer me daarom niet meer zo aardig vond de rest van de vlucht. Deze duurde LANG. Heel erg lang! Toch mag ik niet klagen, ik heb twee keer royaal te eten gegeten. Het smaakte dan wel niet maar het was in ieder geval wel voldoende. Het personeel was enorm aardig, je kon alles vragen en iedereen was bereid je te helpen. Ik viel pas half 3 in slaap, door de opwinding kon ik de slaap maar niet vatten. Het gevolg hiervan is dat ik nu iedereen de films ‘clash of the titans’ en ‘hoe train ik mijn draak’ kan aanraden. Vooral die laatste film is erg leuk!
Toen ik eenmaal sliep bleef ik ook slapen, de tijd ging opeens heel erg snel en voor ik het wist waren we alweer bezig met landen. Een keurige landing overigens, geen last van de oren, geen gehobbel, ging heel prettig! Ik keek naar buiten en even kreeg ik toch de neiging om te gaan gillen. Ik ben in Japan! Ik ben in JAPAN! IK BEN IN jAPAN! YAAAAAAAAY!!!!!!
Uit het vliegtuig vergaat het lachen me toch even. De warmte slaat je als een baksteen in het gezicht en hoewel de borden wel gedeeltelijk in het Engels zijn is het toch even zoeken waar ik heen moet. Maar iedereen heeft vertrouwen in mij en ik ben zelf wel de laatste om dat vertrouwen te verliezen. Vol goede moed loop ik dus naar de richting die mij de juiste lijkt en waarempel, ik had het goed! Voor ik mijn vreugdedansje goed en wel kan uitvoeren kom ik bij de borden met de vluchtnummers… in het Japans… Wat maakt dat uit, denk ik, ik heb tenslotte het vluchtnummer. Mijn vluchtnummer stond genoteerd op mijn boardingcard als JL 053, dit wordt op borden aangegeven als JL 53. Ik denk dat ik wel bijna een kwartier heb staan zoeken. In dat kwartier kwam ik erachter dat de borden om de zoveel minuten toch ook naar het Engels veranderen, veel hulp leverde het echter niet. Na dat wonderschone kwartier zoeken kwam ik erachter dat ik naar gate 62 moet. Eindelijk een makkelijke opgave die goed te begrijpen is! Ik loop door een hal naar een andere hal, ga de hoek om en voor mijn ogen ontluikt opeens een andere wereld. De China-bezoekers onder ons (eigenlijk dus bijna niemand) zullen begrijpen wat ik bedoel als ik zeg dat het groot is!
Mijn hemel, ik denk dat er wel 4 verdiepingen met winkels waren. En overal staan in de openingen Japanse dames je aandacht te trekken. ‘Sumimasen!’, ‘Herro herro!’ Ik lach stiekem om de poging die gedaan wordt tot Engels spreken. Japanners zijn er nog steeds niet in geslaagd om een normale ‘l’ uit te spreken. Wat onze China-reizigers ook wel bekend zal voorkomen is de knoflook geur. Zo af en toe wordt er door een ventilator (die van mij wel wat harder mag) een vleugje knoflooklucht verspreid. Aaaah ik kan niet wachten tot ik zelf kan genieten van het Japanse eten! Mede omdat ik dan de anderen niet meer ruik!
Ik ga opzoek naar een winkel waar mobiele telefoons verhuurd worden, ondertussen genietend van het Japans om mij heen. Deze winkel kan ik echter niet vinden. Ik vraag het aan een winkeljuffrouw maar die denkt dat ik wil bellen. Vervolgens vraag ik het aan een medewerker van het vliegveld zelf. Zij pakt mij bij de arm en onder veel gebuig en het gezeg van ‘sorry sorry’ wijst ze mij een informatiebalie. Ah ik ben gered! Ik bedank haar en probeer haar duidelijk te maken dat het niet erg is als je geen Engels spreekt. Gelukkig konden de mensen achter de balie dat wel. Zij vertelden mij dat je pas een mobiel kan huren als je helemaal door de douane, het vliegveld uit bent gegaan. Dit in verband met veiligheidsredenen. Dat gaat ’t m voor mij dus niet worden. Balen! Nuja, dan probeer ik het maar in Nagoya zelf. Verder heb ik weinig zin om te winkelen, het geld bewaar ik liever nog even.
Ik begeef mij dus richting gate, mij nog steeds verwonderend over de Japanners. Bij de gate is het leeg. Dat is niet vreemd want je kunt ook pas boarden om 17:55 en toen ik er aankwam was het net 4 uur. Ik vlei mij neer op een leren stoel die lekker een mijn blote benen plakt. Misschien ligt het aan Europeanen en vliegvelden maar weer tref ik het met mijn medemensen. Tegenover mij zit een jongen die óf heel erg stoned is, óf heel erg dronken is, óf allebei. Ingespannen staart hij naar de tv waarop een mooie Japanse zangeres in haar videoclip rondhuppelt. Met schokkerige bewegingen trekt hij een blikje zoet open waarvan de geur onverbiddelijk mijn kant op komt drijven. Hmmm, het ruikt naar chemische aardbeien sap met suiker!
Langzaam maar zeker druppelt ook het Japanse volk binnen. Een aantal van mijn eigen vooroordelen zie ik bevestigd worden. Zo zeggen ze inderdaad heel vaak ‘so so so so’ (Deniz zal dit vast en zeker herkennen) en op te tv speelt zich zojuist een hilarische reclame af. Iedereen die beweerde dat ik wel eens overdreven kon praten, hoed u voor de Japanners. Een hoge, zoete vrouwenstem schalt door de wachtenden. ‘Naaa kawaii yo, neeeeeee!’ (‘Ah is ‘ie niet schattig’ De reclame gaat over knuffels).
Op dit moment dringt langzaam maar zeker het besef tot me door dat ik nu even niks meer op te schrijven heb. Ga ik nog een uurtje slapen of een uurtje verder lezen in Marjo0’s cadeau. Beide klinkt erg aantrekkelijk. Het is hier nu 16:31, volgens mijn laptop 9:31 in Nederland en voor mijn gevoel dus vroeg. Ik wens jullie in het verre Nederland een heel prettige dag toe, terwijl mijne bijna afgelopen is. Vreemd! In ieder geval tot horens!

Heel veel liefs!

PS: Mama het was trouwens verre van koud in het vliegtuig!!


Hi my dearest readers,

Well, I’m at the airort! Through the security and currently enjoying a Wifi zone. Too bad, it doesn't work. About one hour ago I said goodbye to my parents, brother and grandparents. I did spend a few (or more) tears and the first steps were a bit uncertain. I went straight for the gate, after I got some Japanese yens, and bought myself some food. The plan was to get something from a wok, however after I saw what the dishes looked like I decided to take some save chips from the Mc Donalds. While I’m waiting I somehow manage to think Frenchman are German. Or was it the other way around?
I search for a way trough the crowd, looking for a free table and yes, finally I see one. I’m not even sitting for 2 seconds as the small, cute baby of my neighbours throws up a little waterfall (of which a part is still floating on the chairs). Looking to another side I try to eat my chips without thinking about that. I sniff a few times, I almost thought my chips smelled like nappy. But no, the same sweet neighbours have stocked some nasty looking tissues on their table. I avert my eyes when I hear some screaming from my other neighbours. ‘MAMA SOMETHIBG IN MY SHOE STINGS!! REALLY!!’ When I finally believe the screaming is over, their parents start to make some vulgar jokes. Why was I going to travel alone again?
Ah well, this is all made up by the many Japanese I see. It’s 19:30 now. I think I’m go to the toilet and the gate. It’s a pitty I cannot post this message immediately but so be it. Mentally I prepare myself for a flight of 12 hours.

Much love,
A not so nervous Darcy Maris

------

Hot. Very hot. VERY HOT! Those were my first thoughts when I got out of the airplane. And I believed they had airco at the airport… ><
The flight was ok. Expectantly I watched passing people, wondering who would sit next to me. A fat European stops next to my seat. If I want to change seats with his wife since they are separated. I was fine with it as long as the seat was next to the gangway. It wasn’t, so bad luck for them. Maybe that’s why this man didn’t like me so much the rest of the flight. Which was LONG. Very long! But I may not complain, I’ve eaten very much twice. It tasted like crap but at least it was enough. The crew was very kind, you could ask everything and they were always willing to help you.
I couldn’t fall asleep because of the excitement. The result: I can now recommend the movies ‘clash of the titans’ and ‘how to train your dragon’. Especially the last one is amazing.
Ik viel pas half 3 in slaap, door de opwinding kon ik de slaap maar niet vatten. Het gevolg hiervan is dat ik nu iedereen de films ‘clash of the titans’ en ‘hoe train ik mijn draak’ kan aanraden. Vooral die laatste film is erg leuk!
After landing I did get the tend to scream. I’m in Japan! I’m in JAPAN! I’M IN JAPAN! YAAAAAAAY!!!!!!!
Finding the transferring flight proved to be quite difficult but I managed. On my way to the gate I was amazed by the shopping area. It was huge! And everywhere Japanese ladies are trying to get my attention. ‘Sumimasen’, ‘herro hero!’ They still can’t say an ‘l’ xD .
I’m not in the mood for shopping, also because I’m saving my money so I go straight to the gate. It’s quite empty when I arrive. Not strange, boarding starts 17:55 and I arrived at 4.
I seat myself in a leather chair which sticks to my bare legs and again I’m lucky with my neighbours. On the opposite side of me sits a boy who is very stoned, very drunk or both! Intensively he stares at the TV, watching how a Japanese singer frolics through her PV. He opens a can of something sweet and the aroma attacks me mercilessly. Hmmm, something of chemical strawberries and sugar!
Slowly Japanese people are also entering. A few of my prejudices I see confirmed. Slowly I realize I have nothing mnore to tell you.
It’s 16:31 now, 9:31 in Holland. The difference is and feels big!!

Much love!