De blog is bijgewerkt en helemaal af (met foto's). Mijn excuses voor grammaticale fouten en spellingfouten, Japans is echt slecht voor mijn Nederlands en Engels!
The blog is completely updated. My apologies for grammar and spelling mistakes, Japanese is terrible for my Dutch and English!Helleu,
Long time no see!
En weer een boel te vertellen. Laat ik beginnen waar ik gebleven was; dit weekend.
Dit weekend zou ik met Haruka en haar moeder naar de hot springs (heet water bronnen voor de niet-Engelsen onder ons) gaan. Ik ontmoette haar om half 10 op het station in Nagoya.
Okaasan drukte me op het hart voorzichtig te zijn en legde me wel 20 keer de plattegrond uit omdat Nagoya station zo groot was maar eigenlijk was het niet erger dan Utrecht Centraal.
Na een zeer vreugdevolle hereniging ging ik met Haruka op zoek naar onze volgende trein. Haar moeder en broertje (die onverwachts ook meeging) waren rechtstreeks gegaan en alleen Haruka kwam mij oppikken. Ik dacht dat we naar de hot springs in Nagoya zouden gaan maar ik had het mis. We gingen naar Hida; 2 uur treinen en 1 uur met de bus.
Daar gingen we een traditioneel Japans hotel in waar ik Haruka’s moeder en broertje ontmoette. Beide waren erg aardig. Haruka’s moeder sprak toch wel een aardig woordje Engels, haar broertje niet maar was toch wel een aardige jongen.
Het hotel zelf was echt geweldig. Overal lagen tatami matten, waren lage tafeltjes en liepen mensen rond in kimono en yukata.
De hot springs hoorden bij het hotel, vanaf onze kamer (Haruka en ik deelde een kamer en haar moeder en broertje eén) een verdieping omlaag en je was er.
De hot springs zelf zijn echte het ultieme middel om mee te relaxen! Eerst kom je in een koude kamer waar je je uitkleed (ja het gaat echt helemaal naakt) en je spullen neerlegt. Alleen je ‘face towel’ (gezicht handdoek, in het Japans fe-su ta-o-e-ru) neem je mee naar binnen. Binnen stap je praktisch een sauna in. Je mag de hot springs echter nog niet in. Eerst wordt er gedouched. Dit doe je al zittend op een houten krukje (was erg leuk, al die naakte blubberbillen kijken!) en dan pas mag je de hot spring in.
In het hotel waar wij zaten hadden ze een binnen hot spring met bubbelbad stuk en een buiten hot spring. Wij zijn vooral in de buiten hot spring geweest. Heerlijk was dat! Zeker ’s avonds! Hida is een bergachtig gebied, ’s avonds is de berglucht erg fris en het contrast met het water is dan geweldig! Ik denk dat we vanaf 4 tot 7 en vanaf 9 tot 11 in het water hebben gelegen.
De face towel die je meeneemt vouw je op en leg je op je hoofd (dit gaf mij de aanleiding om de face towel ‘head towel’ te gaan noemen). Je gebruikt ‘m af en toe om je gezicht mee af te deppen als het te warm wordt.
Naast de hot springs was er een sauna die we ook even geprobeerd hebben (inclusief het springen in het koude water en vervolgens de sprint naar het warme bad).
Als je klaar bent met alles, ga je eerst douchen en keer je vervolgens terug naar de koude kamer om je daar af te drogen en aan te kleden. Na het ‘badderen’ deden wij een yukata aan, dat is wel zo makkelijk en het zit lekkerder.
Overigens; even om de volwassenen onder ons (nee, ik reken mezelf duidelijk niet tot volwassene :P ) gerust te stellen: mannen en vrouwen baden zijn gescheiden. Ik kreeg het voor elkaar om bijna de mannen kleedkamer in te lopen (er stond geen bordje in het Engels bij!!) maar het is buiten dat dus heel erg degelijk :P
Ons diner en ontbijt in het hotel was overigens allemaal traditioneel Japans eten aan lage tafels. Was erg leuk om een keer te doen en (bijna) alles was ook erg lekker!
Zondag ben ik om kwartvoor 6 opgestaan(!) om voor het ontbijt nog even de hot spring in te kunnen duiken. Om 8 uur vertrokken we uit het hotel en zijn we gaan hiken in kamikochi, een bekend Japans natuurgebied. Dat was echt schitterend. De natuur daar is echt enorm mooi!!
Uiteraard hebben we een kijkje genomen bij de Kappa brug. Kappa is het Japanse monster van Loch Ness en het gerucht gaat dat bij Kappa brug Kappa’s leven. Helaas heb ik ze niet kunnen zien!
Verder heb ik die dag veel in de trein en bus gezeten.
Het was een erg gezellig weekend met Haruka. Het was enorm leuk om elkaar weer te zien en we hadden elkaar enorm veel te vertellen. Haar familie was erg leuk om mee op te trekken en al met al heb ik dus een enorm leuk weekend gehad!
En toen kwam maandag. Tsja… Maandag… De tijd ging niet snel genoeg en toen opeens te snel.
Na een veel te lange schooldag had ik 3 kwartier om mij om te kleden, make-up te doen, met mamsje te skypen en gezien alles tegelijk probeerde te doen ging dat natuurlijk hartstikke goed.
Ik kreeg het voor elkaar om toch nog op tijd klaar te zijn en was om 4 uur op het station (de trein ging 16:12). Nou had ik met aanhangsel afgesproken om 4 uur maar zij was er niet. Ik pissig, eerst ga je ongevraagd mee en vervolgens ook nog eens te laat. En dat nog wel in Japan! Het land van op tijd zijn!
Ze kwam uiteindelijk helemaal niet opdagen en toen ben ik gewoon lekker in mijn eentje gegaan. Dat was makkelijker gedaan dan gedacht (mooi nieuw spreekwoord, niet?). Ik heb af en toe (in 100% Japans!) wat hulp gevraagd maar verder ging alles top! In de metro werd ik aangesproken door een oude vrouw die het helemaal geweldig vond dat ik wat afwist van Japanse gebruiken en taal (ik zei sorry omdat ik tegen haar aanstootte ^^”) en aan het eind van ons gesprek bleek ze zelfs een woordje Engels te spreken.
So far so good, het enige probleem was het vinden van het concert gebouw. Uiteindelijk bleek die op de 8e verdieping van een winkelcentrum te zitten. Juist ja… Daar denk ik ook meteen aan…
Anyways, binnen was het vol met gothic lolita’s en knappe jongens! Ik was net zo nerveus op dat moment als tijdens mijn allereerste concert, wat een spanning!
Voor het concert begon heb ik alvast was spullen gekocht. Twee t-shirts, een CD en een DVD. Na mijn tas met souvenirs te hebben opgeborgen begaf ik mij naar de dansvloer. Ik week meteen uit naar rechts (Mana-sama staat altijd rechts) en ging tussen de andere wachtende Japanners staan. Ik stond op 3 personen na vooraan (erg vooraan dus) en tegen de tijd dat het concert begon was het achter mij toch redelijk vol geworden.
Ik was ondertussen in gesprek geraakt met mijn buurmeisje en kwam erachter dat Mana-sama onze beider grote liefde is. Heb enorm gezellig met haar gepraat (voor zover dat gaat met iemand die geen Engels spreekt) tot het concert begon. Een uitgebreid verslag over het concert zal ik later op de site zetten, hieronder volgt een kort verslag.
Het concert was… geweldig. Het is gewoon niet te beschrijven hoe ik me voelde. Mana-sama stond voor me in al zijn glorie. Hij was echt… net zo mooi als op de DVD, precies zoals ik ‘m verwacht had maar dan beter. Wauw!
Na Moi Dix Mois trad Közi op. Hij was echt geen steek veranderd sinds Malice Mizer (dit is overigens hogere Japanse muziek kunde). Hij beweegt nog steeds hetzelfde, ziet er nog steeds hetzelfde uit en is nog steeds dezelfde gekke artiest die hij altijd al was.
Közi deed aan een ‘encoru’ en hij kwam terug samen met Mana-sama die het publiek kwam natspuiten met een water pistool. Aan het eind ging hij half in het publiek liggen op de plek waar ik stond en ik had de eer om zijn hand aan te kunnen raken. Wow, wow wow!!!!
Ik had altijd 4 dromen. Om naar Japan te gaan, om Közi live te zien, om Mana-sama live te zien en om Gackt live te zien. Drie zijn er in een jaar uitgekomen. Ik mag mijzelf een gelukkig mens noemen!
Közi signeerde nog samen met zijn band en uiteraard heb ik een handtekening van hem ontvangen. Ik heb zelfs een tijd met de drummer staan praten (in het Japans. trots!).
Het was voor mij echt een geweldig concert en ik kwam zeer voldaan weer thuis!
Aanhangsel kwam overigens halverwege toch nog opdagen, ze was haar huissleutel vergeten en kon dus haar huis niet in tot er iemand thuis kwam. Ik heb verder niet veel aandacht aan haar besteed.
Gister was ik erg moe en moest ik al mijn niet-geleerde huiswerk inhalen want vandaag was het weer toetsdag! Ik was overigens erg zielig, mijn band was leeg en het ventiel kapot. Ik liet ‘m weer volpompen en repareren toen nog geen 5 minuten later ik weer op de velg reed. De band was op een of andere magische manier gebarsten. Heb in 35 graden een half uur gelopen op weg naar de volgende fietsen winkel.
Terwijl daar mijn fiets gemaakt werd heb ik onder het genot van een heerlijk ijsje mijn huiswerk gemaakt. De verkoopster was zeer geïnteresseerd in mijn en heb tijdens het bestellen met haar nog even leuk staan praten.
Eindelijk thuis heb ik hard gewerkt.
Vandaag dus de toets. Ongeveer 360 woordjes en 11 grammatica onderwerpen. De hele klas was zenuwachtig. Het was weer een mondelinge en schriftelijke toets en ik mocht als eerst babbelen met onze lerares.
Iedereen die mij een beetje kent wat dat dat meestal wel goed gaat. Het ging inderdaad volgens sensei totemo ii (enorm goed!). Ik heb waar mogelijk wat extra’s gezegd en had er ook wel een goed gevoel over. Schriftelijk ging volgens mij goed maar dat zullen we zien!
Na de toets ben ik naar Aeon Mall gegaan om een cadeautje voor mezelf te kopen. Heb een mooie zilveren hanger voor aan een ketting gekocht en een ring die ik eigenlijk altijd al had willen hebben. Tijdens het kopen van dat laatste heb ik de meest schattige jongen ooit ontmoet, helemaal mijn type.
Hij was verkoper, sprak geen Engels en ik probeerde dus in mijn best Japans aan te geven wat ik precies wilde.
Na dit avontuur ben ik bij dezelfde winkel als gister een ijsje gaan eten (hij was zo lekker!) en dezelfde verkoopster was er weer. Ze herkende me meteen en heb weer even met haar gepraat. Zo leuk om op zo’n manier mensen te ontmoeten!
Eenmaal thuis vertelde ik natuurlijk alles aan okaasan en die besluit om met Lia en mij terug te gaan naar Aeon Mall zodat ik de schattige jongen kon aanwijzen! Dus ik ‘die daar’, wij lopen ‘onopvallend’ de winkel binnen en okaasan gaat als klant een praatje met hem staan maken. Iets over dat ik zoiets leuks gekocht had en dat graag aan hen wilde laten zien. Ze stonden nog een beetje verder over mij te kletsen (en meer maakte ik uit het gesprek niet op xD) en opeens werd er tegen mij in het Japans gepraat. “Uh.. Sorry?” Uiteindelijk zei knappe jongen tegen mij dat ik ‘always welcome’ was (al weet ik nog niet hoe hij dat nou bedoelde) en gingen we (en ik onder veel geplaag) weer op weg naar huis.
Een leuk dagje dus! Nu op naar morgen en de uitslag van de toets!!
Veel liefs,
Darcy Maris
PS: OMG, ik ben meer dan een uur met dit bericht bezig geweest!
PPS: Ben ik toch 2 van de leukste dingen vergeten te vertellen!
1. Ik heb (inmiddels gister, 21-07 dus) mijn eerste aardbeving meegemaakt. Ik ben ook een keer in Japan… >_> En niet midden op de dag, nee hoor, half 7 ’s ochtends! Prettige tijd!
Anyways, het was even wennen om het zo maar even te noemen. Ik had echt het idee van ‘oh, heb ik weer… WAT MOET IK NU DOOEEENNN??????’ en tegen de tijd dat ik dat bedacht had was het alweer over. Natuurlijk ben ik wel ingelicht over wat te doen tijdens een aardbeving maar op zo’n moment zelf is het toch even… anders zogezegd.
Het bleek een aardbeving te zijn van niveau 2 in Okazaki en niveau 4 (!) in Nara. Het was in ieder geval een aparte ervaring.
2. Tijdens het winkelen heb ik al mijn lessen Japans meteen in de praktijk kunnen brengen! Alle verkopers willen me maar wat graag helpen (lange leve mijn blonde, westerse uiterlijk) en zijn maar wat geïnteresseerd in waar ik vandaan kom. Ik heb echt een aantal leuke gesprekken (jaja, alleen maar Japans!) gevoerd met verkopers en ze vonden het ook maar wat leuk om me te helpen. Dat maakt het winkelen echt heel leuk!
Ik geniet echt van het naar de winkel gaan en gewoon dingen vragen!
Hi there,
Long time no see!
And many things to tell. I’ll start were I ended last time; this weekend. I’d go to the hot springs together with Haruka and het mother. I met her at Nagoya’s station around 9:30 in the morning.
Okaasan told me to be careful and has explained for over a 20 times what it’d be like because Nagoya station was so big but actually it turned out to be the same as a Dutch train station.
After I was reunited with Haruka we went searching for the next train. Her mother and brother (who also joined) had taken a direct train to the hot springs and we would meet them there. I thought we’d go to the hot springs in Nagoya but I was wrong. We went to Hida; 2 hours by train and one more by bus.
We stayed in a traditional Japanese hotel where I met Haruka’s mother and brother. Both were very kind. Haruka’s mother spoke a nice bit of English, her brother not at all but was nonetheless a nice person.
The hotel itself was amazing. The whole floor was covered with tatami, the tables were low and people walked around in kimono and yukata.
The hot springs were part of the hotel, from our room (Haruka and I shared a room and her mother and her brother shared one) it was one floor lower.
The hot springs really are the ultimate form of relaxation! First you come in a cold room were you undress (yes, it’s totally naked) and drop your stuff. Only your ‘face towel’ (in Japanese fe-su to-e-ru) comes with you. Inside it is HOT. However, you can not get into the hot springs yet. First you shower. This is done while sitting on a low wooden stool (very funny to see all the naked bulky assess!) and only after this you may enter the hot spring.
In the hotel we were in there was a hot spring inside with bubble area and one outside. We mostly enjoyed the outside hot spring. It was amazing! Especially in the evening! Hida is a mountainous area, in the evening the air is quite cool so the contrast with the water is amazing. I think we enjoyed the hot spring from 4 to 7 and then again from 9 to 11.
De face towel you fold and put on your head (which made me call it ‘head towel’ instead of faced towel). You use it to wipe your face when it gets to hot.
Next to the hot springs there also was a sauna which we tried (including the jumping in the cold water and the run to the warm bath).
When finished you shower again and return to the cold room to dry yourself and dress. After enjoying the hot spring we wore a yukata, it’s easy and feels comfortable.
By the way; women and men are separated. I managed to almost walking into the male dressing rooms (there was no English sign!!) but except from that it’s very decent :P
Our dinner and breakfast were both traditional Japanese food, eaten at low table. It was fun to do once and (almost) everything tasted very good!
Sunday I got up at a quarter to 6(!) so I’d be able to enjoy the hot springs before breakfast. 8 o’ clock we left the hotel and went hiking in kamikochi, a famous Japanese national park. It was really beautiful! The nature is amazing!
Of course we visited Kappa bridge. A Kappa is the Japanese version of the monster of Loch Ness and the rumour is that near Kappa bridge Kappas live. Unfortunately I didn’t see them!
The rest of the day I enjoyed the inside of trains and busses.
It was an amazing weekend with Haruka. It was very cool to see each other again, we had so much to tell each other! Her family was very kind and nice to be with. So I enjoyed my weekend a lot!
And then Monday came. O yeah… Monday… Time passed by too slowly and then too fast.
After a school day which was way to long I had only 3 quarters to redress, put on some make-up, skype with my mom and since I tried to do everything at the same time that turned out amazing.
I somehow managed to finish in time and was at the station at 4 (my train left 16:12). I had agreed with sticky thingy to meet her at 4 at the station but she wasn’t there. I was angry, first she wanted to join me without asking and then she’s late too! And that in Japan! The land of being on time!
In the end she didn’t come at all so I went alone (which I didn’t mind at all). It was easier then I’d thought. I asked some help sometimes (100% Japanese!) and everything turned out great! In the subway an old lady started talking to me because she loved the fact that I knew something of Japanese culture and language (I said sorry to her because I accidentally nudged her ^^”) and at the end of the conversation she turned out to know a few English words.
So far so good, the only problem was finding the concert hall. In the end it turned out to be at the 8th floor of a shopping mall. Right… That’s indeed the first thing I’d have thought of…
Anyways, the hall was filled with gothic lolitas and handsome boys! I was as nervous as I was before my very first concert, my god!
Before the concert started I already bought some souvenirs. Two T-shirts, a CD and a DVD. After putting away my bag, now filled with souvenirs, I went to the dance floor. Of course I immediately went to the right side (Mana-sama is always performing on the right side) and stood between the other waiting people. Only 3 people stood in front of me and by the time the concert started it had become pretty full.
In the meantime I had started a conversation with my neighbour and found out that Mana-sama was both our love of our life. We had a very nice talk (as far as that’s possible with some who understands no English at all) ‘till the concert started. An extended report of the concert will come later, this is a short report.
It was… amazing! I cannot describe how I felt. Mana-sama stood in front of me in all his glory. He was… as beautiful as on the DVD. Exactly as I had imagined him, only better. Wauw!
After Moi Dix Mois Közi performed. He hasn’t changed a bit since he left Malice Mizer. He moves the same, looks the same and is still the same dorky artist he always was.
Közi did an ‘encoru’ and came back together with Mana-sama who amused the audience with a super soaker. At the end he lay down half on stage, his upper body in the audience and I had the honour to be able to touch his hand. Wow, wow, wow!!!
I always had 4 dreams. To go to Japan, to see Közi live, to see Mana-sama live and to see Gackt live. Three of them came true. I can call myself a lucky person!
Közi did a signing session together with his band and of course I let him sign something. I even talked quite a while with the drummer (in Japanese proud!).
The concert as just amazing and I returned home very content!
Sticky thing turned up half way of the concert, she had forgotten the key of her home and couldn’t get in ‘till late. I didn’t really give her much attention.
Yesterday I was very tired and had to make all my homework from the weekend and Monday because today I had another test! And I had some bad luck. My tire was flat so I had it made in Aeon Mall (which was 35 minutes to walk ><). While my bike was being repaired I ate a delicious ice cream and made my homework. The girl who sold them was very kind I had a nice chat with her. Finally at home I studied hard. So today I had the test. 360 new words and 11 grammar subjects. The whole class was nervous. Again it was a writing and oral test and I was the first who could ‘talk’ with our teacher. According to my sensei I did it totemo ii (very good!). I said many extra things when possible and had a good feeling about it. I think the writing test went well to but we’ll see! After the test I went to Aeon Mall to buy a present for myself. I bought a beautiful silver pendant and a ring that I’d always wanted to have. When I bought that last one I met the cutest boy ever, totally my type He sold me the ring, spoke no English at all so I tried to tell him what I wanted in my best Japanese. After this adventure I ate an ice cream at the same shop as yesterday (it was so delicious!) and the same girl worked there again. She recognised me and we talked again for a while. Amazing to meet people this way! At home I told everything to okaasan who decied to go to Aeon Mall with Lia and me so I could show her this cute boy. She talked with him (about me but more I couldn’t understand) and suddenly they started talking to me in Japanese. “Ehrm… What?” In the end he said I was ‘always welcome’ (though I still don’t know in what way he meant) and we went home again. A very nice day! Up to tomorrow, the result of the test!! Much love, Darcy Maris PS: OMG, I spent more than one hour writing this blog! PPS: I forgot to tell two of the best things! 1. I had my first earthquake. I’m in Japan and what happens… >_> And not in the middle of the day, oh no, half pas 6 in the morning! Nice timing!
Anyways, it was kindda strange. I felt like ‘oh, of course this happens to me… WHAT DO I DOOOOOO??????’ and by the time I knew what to do ot was over. Of course I’ve been told what to do but at the moment itself it’s… different.
It turned out to be an earthquake of level 2 in Okazaki and level 4 (!) in Nara. Well, it was quite an experience.
2. During shopping I could practise every lesson I’ve had! All saleswomen wanted to help me (long live my blond, western look) and are interested in were I come from. I had some really nice conversations (oh yeah, Japanese only!) and they loved to help me. It makes shopping really cool!
I really love going to a shop and to just ask things for the sake of asking!Onze kamer /
Our room
Ik in yukata /
Me wearing yukata
Haruak en ik toen we uit de hot springs kwamen /
Haruka and I when we came out of the hot springs.
Dit is hoe we sliepen /
This is how we slept
Ik, Haruka en haar boertje /
I, Haruka and her brother
Natuur /
Nature 
Meer natuur /
More nature
De actieve vulkaan die voor het warme water zorgt /
The active volcano which provides hot water
Apen in Kamikochi /
Monkeys in Kamikochi
Dit is hoe dicht bij de apen kwamen! /
This is how close the monkeys came!
Meer natuur/
More nature
Na het concert /
After the concert
Mijn souvenirs /
My souvenirs
